Аль-Инсан сүрәсе — Аять 15

Сүзләр аңлатмасы:

• بِآنِيَةٍ — савытлар, аш-су савытлары (күплек сан).
• وَأَكْوَابٍ — кувшиннар, тоткасыз савытлар (эчү өчен).
• قَوَارِيرَا — пыяла (шишә) савытлар.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә җәннәт әһелләренә биреләчәк нигъмәтләрнең бер өлешен сурәтли. Җәннәттә аларга хезмәт итүче егетләр (вилдан) алар тирәли йөреп, көмеш савытларда азык-төлек һәм эчемлекләр тәкъдим итәрләр. Моннан тыш, эчү өчен махсус кувшиннар (акваб) китерелер, алар пыяладан ясалган булырлар, ләкин аларның пыяласы гади пыяла түгел, бәлки көмештән ясалган пыяла кебек үтә күренмәле һәм пакь булыр. Бу савытларның зурлыгы һәм күләме эчүчеләрнең теләгенә туры китереп әзерләнгән булыр — артык зур да, артык кечкенә дә түгел. Әлеге тасвир җәннәттәге ләззәтләрнең кеше күзаллавыннан югарырак икәнлеген күрсәтә: андагы һәр нәрсә чисталык, матурлык һәм камиллек белән сугарылган.

Аятьтән алынган гыйбрәтләр:

1. Җәннәт нигъмәтләре — Аллаһының бөек рәхмәте, аларны кеше акылы белән тулысынча күзаллап булмый; бу мөэминнәрнең күңелендә җәннәткә омтылыш уята.
2. Җәннәттәге савытларның көмеш һәм пыяладан булуы — пакьлек һәм матурлык символы; бу бәндәләрне дөньядагы вакытлыча байлыкларга алданып калмаска, ә мәңгелек нигъмәтләргә әзерләнергә өнди.
3. Аллаһы Тәгалә үз колларының ихтыяҗларын белә һәм аларга иң яхшысын бирергә вәгъдә итә; бу мөэминнәрнең Аллаһка ышанычын ныгыта.
4. Җәннәттә хезмәтчеләрнең булуы — Аллаһының мөэминнәргә күрсәткән хөрмәте; бу кешеләрне изге гамәлләр кылырга дәртләндерә, чөнки һәр яхшы эшнең әҗере җәннәттә тулысынча бирелер.