سوڕەتی نه‌به‌ — ئایه‌ت 22

لِلطّاغینَ مَآبًا

وشه‌کردنه‌ی وشه‌کان:

• الطّاغین: ئه‌و که‌سانه‌ی که‌ له‌ سنووری خوا ده‌ربه‌دەرچوون و له‌ فه‌رمانی خوا یاخی بوونه‌ته‌وه‌، به‌تایبه‌ت بێ باوه‌ڕان و ستهمکاران.
• مَآبًا: مه‌نزڵ و جێگه‌ی گه‌ڕانه‌وه‌ و شوێنی هه‌میشه‌یی.

ته‌فسیری ئایه‌ته‌که‌:

خوای گه‌وره‌ له‌م ئایه‌ته‌دا ده‌فهرموێت که‌ دۆزه‌خ بۆ سته‌مکاران و یاخیبووان له‌ فه‌رمانی خوا، مه‌نزڵ و جێگه‌ی گه‌ڕانه‌وه‌یه‌. ئه‌وانه‌ی که‌ له‌ ژیانی دنیادا به‌رامبه‌ر خوا و ئایه‌ته‌کانی یاخی بوونه‌ته‌وه‌ و گوێیان به‌ پێغه‌مبه‌ران نه‌دا، ئه‌وه‌ دۆزه‌خ چاوه‌ڕێیانه‌، به‌ڵکو دۆزه‌خ به‌تایبه‌ت بۆ ئه‌وان ئاماده‌کراوه‌.

ئه‌م ئایه‌ته‌ به‌ڵگه‌یه‌که‌ له‌سه‌ر دادپه‌روه‌ری خوای گه‌وره‌، چونکه‌ ئه‌و که‌سانه‌ی که‌ له‌ دنیادا سته‌میان کردووه‌ و له‌ ڕێگای ڕاست لایانداوه‌، سزایان به‌قه‌ده‌ر کرده‌وه‌کانیانه‌ ده‌بێت. دۆزه‌خ بۆ ئه‌وان جێگه‌ی هه‌میشه‌ییه‌، تیایدا ده‌مێننه‌وه‌ به‌ ده‌ورانه‌ی دوور و درێژ، نه‌ خۆراکێکی فێنک بۆیان هه‌یه‌، نه‌ خوارده‌مه‌نیه‌کی تامێح، ته‌نها ئاوی کوڵاو و زوخاوی دۆزه‌خیان بۆ هه‌یه‌.

په‌ند و ئامۆژگاری:

ئه‌ی خوشک و برا باوه‌ڕداره‌کان، با ئه‌م ئایه‌ته‌ وێرای ته‌رس و لێکدانمه‌وه‌ بۆمان بێت! خوای میهره‌بان له‌ ڕێگه‌ی قورئانه‌وه‌ هه‌ڵده‌ستێت به‌ ئاگادارکردنه‌وه‌مان، تا له‌م ژیانه‌دا ڕێگای ڕاست بگرین و خۆمان له‌و سزایه‌ به‌دوور بگرین. به‌ڵام له‌ هه‌مان کاتدا، با دڵنیا بین که‌ خوای گه‌وره‌ به‌هه‌شتی خۆی بۆ به‌نده‌ چاکه‌کان ئاماده‌کردووه‌، ئه‌و که‌سانه‌ی که‌ باوه‌ڕ ده‌هێنن و کرده‌وه‌ چاکه‌کان ده‌که‌ن و له‌ یاخیبوون خۆیان ده‌پارێزن. که‌واته‌ با هه‌وڵ بده‌ین له‌ ڕیزی ئه‌و که‌سانه‌دا بین که‌ خوا له‌وان ڕازیه‌، تا له‌و ڕۆژه‌دا سه‌رفراز بین و بگه‌ینه‌ به‌هه‌شتی بێ کۆتایی.