Ан-Назиат сүресі — Аят 4

1. Сөздердің мағынасы:

— «فَالسَّابِقَاتِ»: алдыға озып, бір-бірінен бұрын жүгіретіндер.

— «سَبْقًا»: анық, күшті түрде озу, алда болу дегенді білдіреді.

1. Аяттың тәпсірі:

Алла Тағала бұл аятта періштелерге ант етіп, олардың сипаттарын баяндайды. Ол — өз әмірін мүлтіксіз орындауға асығатын, бір-бірінен озып, алдыға ұмтылатын періштелер. Олар Раббысының бұйрығын дереу және кідіріссіз атқарады. Кейбір тәпсіршілердің айтуынша, бұл періштелер шайтандардан озып, пайғамбарларға уахи жеткізеді, өйткені шайтандар бұрын аспаннан жасырын тыңдап, кейін оны бұрмалап жеткізуге тырысатын. Алла Тағала періштелердің осы қасиетімен ант етіп, адамдарды қиямет күнінің сөзсіз болатынына, қайта тіріліп, есеп беретініне назар аудартады. Жаратушыдан басқаға ант етуге болмайды, өйткені ант ету — тек Аллаға ғана тән ғибадат.

1. Аяттан алынатын пайдалар:

— Алла Тағаланың әміріне мойынсұнып, оны дереу орындау — періштелердің де, мүміндердің де ұстанымы.

— Жақсылыққа асығу, ізгі істерде бір-бірінен озу — иманның белгісі.

— Құранның әрбір сөзі терең мағынаға толы: бір аят арқылы Алланың құдіретін, періштелер әлемін және қияметтің шындығын танимыз.

— Ислам — адамды жақсылыққа шақырып, жамандықтан сақтандыратын, жүректі нұрландыратын дін.