Аль-Анфаль сүрәсе — Аять 3

Сүзләр мәгънәсе:

• يُقِيمُونَ الصَّلَاةَ — намазны тулысынча, барлык шартлары һәм рөкеннәре белән үтәүчеләр.
• مِمَّا رَزَقْنَاهُمْ — Без аларга биргән мал-мөлкәттән, ризыктан.
• يُنفِقُونَ — садака бирәләр, хәйер-садака кылалар, Аллаһ юлында тоталар.

Аять тәфсире:

Бу аятьтә Аллаһы Тәгалә мөэминнәрнең тагын бер сыйфатын бәян итә. Алар — намазларны вакытында, тулысынча, барлык йола-шартларын үтәп, дөрес итеп укыйлар. Намаз — диннең терәге, ул кешене Аллаһыга якынайта, аны бозык эшләрдән һәм яман сүзләрдән тыя. Мөэминнәр намазны даими үтиләр, аны калдырмыйлар, җиңеләйтмиләр, киметмиләр.

Шулай ук алар Аллаһы Тәгалә аларга биргән мал-мөлкәттән, ризыктан бирәләр. Бу — фарыз булган зәкятне түләү дә, ихтыяҗлыларга, фәкыйрьләргә, туганнарга һәм башкаларга бирелә торган ихтыярый садакалар да. Алар малны кызганып тотмыйлар, бәлки Аллаһы ризалыгы өчен муллыктан да, кытлыктан да бирәләр. Бу — аларның йомартлыгын, Аллаһыга ышанычын һәм мөселманнарга мәрхәмәтлелеген күрсәтә.

Аятьтән алынган файдалар:

1. Намаз — мөэминнең иң мөһим гыйбадәте, аны даими һәм тәртипле үтәү — Аллаһыга буйсынуның билгесе.
2. Мал-мөлкәт — Аллаһының аманаты, шуңа күрә аны Аллаһы кушкан урыннарга тоту — шөкер итүнең бер юлы.
3. Намаз белән садака бергә искә алыну — гыйбадәтнең ике төрен: тән белән башкарыла торган гыйбадәтне (намаз) һәм мал белән башкарыла торган гыйбадәтне (инфак) берләштерү зарурлыгын күрсәтә.
4. Мөэмин кеше үз байлыгында фәкыйрьләрнең һәм мохтаҗларның өлеше барлыгын онытмый, шуның белән ул җәмгыятьтә ярдәмләшү һәм мәрхәмәтлек рухын ныгыта.