Sura Al-Anfal — Werset 67

Znaczenie słów:

• أَسْرَى – jeńcy wojenni.
• يُثْخِنَ – dokonać masakry, zadać wrogowi dotkliwe straty, osłabić go przez zabijanie.
• عَرَضَ الدُّنْيَا – doczesne dobra, ulotne korzyści materialne (tu: okup za jeńców).
• عَزِيزٌ – Potężny, Niezwyciężony, któremu nikt nie może się przeciwstawić.
• حَكِيمٌ – Mądry, który wszystko urządza z doskonałą mądrością.

Tłumaczenie i wyjaśnienie:

Nie godzi się Prorokowi – i nie jest to właściwe dla jego wysokiej godności – aby zatrzymywał jeńców spośród swoich wrogów, dopóki nie umocni się na ziemi i nie zada wrogowi decydującego ciosu, który złamie jego potęgę i wzbudzi w nim strach. Dopiero wtedy, gdy islam i muzułmanie staną się silni, można myśleć o braniu jeńców i okupu.

Allah zwraca się tutaj do wiernych, którzy wzięli udział w bitwie pod Badrem, łagodnie ich ganiąc: „Wy pragniecie ulotnych dóbr tego świata – chcecie wziąć okup za jeńców, aby wzbogacić się materialnie. Lecz Allah pragnie dla was tego, co lepsze i trwalsze – nagrody życia ostatecznego, która osiągana jest przez wzmocnienie religii, podniesienie jej sztandaru i upokorzenie wrogów. Allah jest Potężny – nikt nie zdoła Go pokonać ani zmusić do zmiany Jego postanowień – i Mądry – wszystko, co nakazuje i zakazuje, wynika z Jego doskonałej mądrości i dobra dla Jego sług.”

Werset ten nie oznacza jednak, że branie jeńców jest całkowicie zakazane. Gdy muzułmanie stali się silni, a islam utrwalił swoją pozycję, Allah pozwolił Prorokowi ﷺ wybierać między okupem a uwolnieniem jeńców bez okupu. Wskazówką na to jest późniejsze zezwolenie zawarte w innych wersetach. Sednem sprawy jest to, że decyzje w sprawach wojny i pokoju muszą być podporządkowane interesowi religii, a nie osobistym korzyściom materialnym.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

1. Priorytet spraw religii nad sprawami materialnymi – muzułmanin powinien zawsze pytać: „Co służy mojej religii i mojemu życiu ostatecznemu?”, zanim zapyta: „Co przyniesie mi korzyść w tym świecie?”.
2. Mądrość w podejmowaniu decyzji – nie wszystko, co wydaje się korzystne, jest rzeczywiście dobre. Allah, który zna przyszłość, kieruje nas ku temu, co naprawdę służy naszemu dobru, nawet jeśli początkowo tego nie rozumiemy.
3. Siła i godność wspólnoty – islam uczy, że słabość i upokorzenie nie są wartościami. Należy dążyć do siły, która chroni religię i odstrasza wrogów, a dopiero z pozycji siły można okazywać miłosierdzie i wielkoduszność.
4. Zaufanie do mądrości Bożej – Allah jest Potężny i Mądry. Jego rozporządzenia, nawet jeśli wymagają od nas poświęceń, są zawsze najlepsze. Człowiek, który ufa Allahowi, zyskuje spokój serca i pewność, że ostatecznie zwycięży dobro.
5. Nauka z historii – błędy i niedoskonałości towarzyszy Proroka ﷺ nie umniejszają ich godności, lecz uczą nas, że nawet najlepsi ludzie potrzebują korekty i że Allah wychowuje swoich sług z miłością i mądrością.