Surah 'Abasa — Talata 42

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• الْكَفَرَةُ – Ang mga lubos na tumanggi sa pananampalataya at nagtakip sa katotohanan.
• الْفَجَرَةُ – Ang mga suwail at lumalabag sa mga hangganan ng Allāh, na nagpakasasa sa mga kasalanan at kalaswaan.

Paliwanag ng Talata:

Ang talatang ito ay naglalarawan sa kalagayan ng mga taong tumanggi sa katotohanan sa Araw ng Paghuhukom. Sila ang mga taong ang mga mukha ay madilim at natatakpan ng kahihiyan at pagdurusa. Sila ang mga taong nagtipon sa kanilang sarili ng dalawang katangiang ito: ang kawalan ng pananampalataya kay Allāh at sa Kanyang mga tanda, at ang pagsuway sa Kanyang mga utos sa pamamagitan ng kalaswaan at kasamaan. Hindi lamang sila tumanggi sa katotohanan, kundi sila rin ay nagpakasasa sa mga kasalanan at lumabag sa mga hangganan ng Allāh nang may katapangan at pagmamalabis. Kaya't ang kanilang kaparusahan ay angkop sa kanilang mga ginawa: ang kadiliman ng mga mukha sa Araw na iyon ay bunga ng kadiliman ng kanilang mga puso sa mundo, at ang kanilang kahihiyan ay bunga ng kanilang pagmamalabis sa pagsuway.

Mga Aral na Mapupulot:

1. Ang pagsasama-sama ng kawalan ng pananampalataya at pagsuway ay nagdudulot ng matinding kaparusahan, at ang bawat isa ay mag-aani ng bunga ng kanyang mga ginawa.
2. Ang kadalisayan ng puso at ang pagiging matuwid sa mundo ay nagdudulot ng liwanag at kaligayahan sa Araw ng Paghuhukom, samantalang ang kasamaan at pagsuway ay nagdudulot ng kadiliman at kalungkutan.
3. Ang pagkakilala sa mga katangian ng mga taong mapaparusahan ay nagtutulak sa atin na lumayo sa kanilang mga landas at magsikap na maging kabilang sa mga taong may pananampalataya at kabutihan.
4. Ang Araw ng Paghuhukom ay tunay na darating, at ang bawat isa ay haharap sa bunga ng kanyang mga ginawa—kaya't ang matalinong tao ay ang naghahanda para sa araw na iyon sa pamamagitan ng pagsunod sa Allāh at pag-iwas sa Kanyang mga ipinagbabawal.