Surja Abese — Ajet 42

Kuptimet e fjalëve:

• el-keferetu: ata që mohuan Zotin dhe të mirat e Tij.
• el-fexheretu: ata që u shkëputën nga urdhërat e Zotit dhe u zhytën në mëkate e shkelje.

Tefsiri i ajetit:

Ata që përshkruhen me këtë gjendje të tmerrshme në Ditën e Kijametit – me fytyra të zeza e të mbuluara me pluhur – janë pikërisht ata që bashkuan mohimin (kufrin) me shthurjen (fuxhurin). Ata nuk mjaftoheshin vetëm me mohimin e Zotit dhe të mirat e Tij, por edhe i shkelnin hapur urdhërat e Tij, duke u zhytur në mëkate dhe duke i kaluar kufijtë e lejuar. Ata ishin mohues të cilët e shoqëronin mohimin me vepra të liga, prandaj dënimi i tyre është i dyfishtë: errësira e fytyrave dhe poshtërimi në Ditën e Gjykimit.

Përfitimet nga ajeti:

1. Kjo na tregon se mohimi i Zotit nuk është vetëm çështje mendimi, por shoqërohet me vepra të këqija – prandaj duhet të kemi kujdes që besimi ynë të jetë i sinqertë dhe i shoqëruar me vepra të mira.
2. Ajeti na paralajmëron se çdo njeri do të përballet me pasojat e veprave të tij – askush nuk mund t'i shpëtojë llogarisë së Zotit.
3. Na mëson se Islami është fe e ekuilibrit: besimi i vërtetë duhet të reflektohet në sjellje dhe vepra, sepse vetëm besimi pa vepra të mira nuk mjafton për shpëtim.