Sura Abasa — Werset 42

Znaczenie słów:

• الْكَفَرَةُ – ci, którzy odrzucili wiarę w Allaha i Jego błogosławieństwa, zaprzeczyli Jego znakom.
• الْفَجَرَةُ – ci, którzy przekroczyli granice, dopuszczając się jawnego grzechu i niegodziwości, łamiąc nakazy religii.

Tafsir (wyjaśnienie):

Te słowa są zwieńczeniem opisu losu ludzi występnych w Dniu Sądu. Wcześniej wspomniano, że twarze ludzi wiernych będą jaśniejące, radosne i pełne szczęścia, natomiast twarze ludzi bezbożnych będą przygnębione, okryte ciemnością i poniżeniem. Ta właśnie grupa – ci, których oblicza zostaną oszpecone i spowite pyłem oraz mrokiem – to ci, którzy połączyli w sobie dwie cechy: całkowite odrzucenie prawdy (kufr) oraz jawną niegodziwość i przekraczanie granic (fudżur). Nie poprzestali oni na samym zaprzeczeniu Bożym znakom, lecz dodatkowo łamali Jego nakazy, dopuszczając się grzechów z bezczelnością i uporem. Ich postawa była więc skrajnym buntem – z jednej strony odrzucili wiarę i dobrodziejstwa Allaha, z drugiej zaś oddawali się rozpuście i występkom bez skruchy. Dlatego też w Dniu Zmartwychwstania spotka ich hańba i upokorzenie, a ich twarze będą świadczyć o ich złych uczynkach.

Korzyści i pouczenia:

• Człowiek, który łączy niewiarę z niegodziwością, sam sprowadza na siebie nieszczęście w życiu ostatecznym – jego los jest przesądzony, a twarz stanie się odbiciem jego wewnętrznego zepsucia.
• Allah jest sprawiedliwy: każdy otrzyma zapłatę stosowną do swoich czynów – radość i jasność dla wiernych, smutek i ciemność dla grzeszników.
• Werset ten uczy nas, że samo unikanie grzechów nie wystarczy – należy także pielęgnować wiarę w sercu, gdyż połączenie wiary i prawości prowadzi do szczęścia, a połączenie niewiary i rozpasania prowadzi do zguby.
• Przestroga dla każdego, kto lekceważy Boże nakazy: żaden grzech nie pozostanie ukryty, a w Dniu Sądu prawda o naszych uczynkach będzie widoczna na naszych twarzach.