Surat At-Takwir — Ayat 24

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dijlentrehake:

• الْغَيْبِ (al-ghaib): bab-bab kang ora katon dening manungsa, yaiku wahyu lan kabar saka langit kang ora bisa dimangerteni kanthi akal utawa panca indera.
• بِضَنِينٍ (bidhanin): wong kang pelit, yaiku ora gelem menehi utawa nyampekake apa kang wis kapasrahake marang dheweke.

2) Tegese ayat:

Allah SWT ngandharake menawa Nabi Muhammad SAW iku dudu wong kang pelit utawa kikir ing babagan nyampekake wahyu marang manungsa. Wahyu iku kalebu bab kang ghaib, ora katon, nanging Nabi Muhammad SAW ora pisan-pisan nyimpen utawa nyuda isine. Dheweke nyampekake kabeh apa kang wis diutus dening Allah marang dheweke, tanpa njupuk bayaran utawa imbalan kaya dukun lan para tukang tenung. Dheweke uga ora mung menehi sebagian lan nyimpen sebagian liyane, nanging nyampekake sakabehe kanthi jujur lan amanah.

Ayat iki minangka pambantah marang tuduhan wong-wong kafir kang nganggep Nabi Muhammad SAW iku wong edan utawa tukang tenung. Allah negesake yen dheweke iku rasul kang dipercaya, kang ora kikir ing babagan ngelmu lan wahyu. Kabar ghaib kang digawa dening dheweke iku saka Allah, lan dheweke ora njupuk keuntungan pribadi saka iku.

3) Piwulang lan faedah saka ayat iki:

• Nabi Muhammad SAW iku rasul kang amanah lan ora kikir ing babagan nyampekake wahyu. Iki nuduhake marang kita yen Islam iku agama kang mbukak lan ora ndhelikake kebenaran.
• Wahyu saka Allah iku kabar ghaib kang kebak hikmah lan tuntunan. Kita kudu ngimani lan nampa kanthi ati kang mbukak.
• Ayat iki mulangake marang kita supaya ora gampang percaya marang tuduhan lan fitnah marang wong kang jujur lan amanah.
• Islam iku agama kang mulangake kejujuran lan ora njupuk keuntungan saka kebenaran. Para ulama lan juru dakwah kudu nuladani sifat Nabi Muhammad SAW kang ora kikir ing babagan ngelmu.
• Kanthi mangerteni ayat iki, kita saya tambah tresna marang Nabi Muhammad SAW lan saya yakin yen Al-Qur'an iku saka Allah, dudu saka syaitan utawa dukun.