Surja Et-Tekvir — Ajet 7

Kuptimi i fjalëve:

• n-nufûsu (النفوس): shpirtrat, pra njerëzit.
• zuwwijet (زوّجت): u çiftëzuan, u bashkuan me të ngjashmit e tyre.

Tefsiri i ajetit:

Kur të vijë Dita e Kijametit dhe shpirtrat të bashkohen me llojin e tyre – besimtarët me besimtarët, e jobesimtarët me jobesimtarët, të mirët me të mirët dhe të këqijtë me të këqijtë – atëherë çdo njeri do të dalë në shesh me ata që i ngjajnë në vepra dhe bindje. Ky çiftëzim nuk është si ai në dynja, por është një grupim sipas meritës dhe përkatësisë shpirtërore: besimtarët mblidhen me besimtarët për të hyrë në Xhennet, ndërsa jobesimtarët dhe mëkatarët bashkohen me njëri-tjetrin për të hyrë në Zjarr. Kjo është një drejtësi hyjnore që i vendos njerëzit në vendin që u takon sipas veprave të tyre.

Përfitimet nga ajeti:

Ky ajet na mëson se njeriu në botën tjetër nuk do të gjykohet vetëm, por do të grupohet me ata që i ka ndjekur në rrugën e tij – qoftë të mirë apo të keq. Kjo na bën të kuptojmë se shoqëria që zgjedhim në dynja ka ndikim të madh në fatin tonë në ahiret. Prandaj, duhet të kërkojmë shoqërinë e njerëzve të mirë dhe të devotshëm, që të jemi bashkë me ta në atë Ditë të Madhe. Gjithashtu, ky ajet na jep shpresë besimtarëve se nuk do të jenë vetëm në atë ditë të vështirë, por do të jenë me të dashurit e tyre në besim, dhe na tërheq vërejtjen se askush nuk mund të fshihet pas maskës, sepse Zoti do të zbulojë thelbin e vërtetë të secilit dhe do ta bashkojë me të ngjashmit e tij.