Surah At-Takwir — Talata 7

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• An-Nufūs (النفوس): Ang mga kaluluwa ng lahat ng nilalang, maging sila ay mabubuti o masasama.
• Zuw Wijat (زوّجت): Pinag-ugnay o pinagsama-sama ang bawat kaluluwa sa kanyang kahalintulad o kapareho.

Interpretasyon ng Talata:

Kapag ang Araw ay binalot ng kadiliman at ang liwanag nito ay nawala, at ang mga bituin ay nagkahulugan at nagkawatak-watak, at ang mga bundok ay inalis sa kanilang kinalalagyan at naging alabok na nagkawatak-watak, at ang mga babaeng kamelyo na may dalang-timawa ay pinabayaan at iniwan, at ang mga mababangis na hayop ay pinagsama-sama upang ang bawat isa ay makaganti sa isa, at ang mga dagat ay pinagliyab at naging apoy na naglalagablab, at ang mga kaluluwa ay pinag-ugnay sa kanilang mga kahalintulad—ang mabuti ay kasama ng mabuti, at ang masama ay kasama ng masama—at ang batang babae na inilibing ng buhay ay tatanungin sa Araw ng Paghuhukom bilang pagpapatunay ng kanyang kawalang-sala at bilang pagsumbat sa mga naglibing sa kanya: sa anong kasalanan siya inilibing? At ang mga talaan ng mga gawa ay ilalahad, at ang langit ay tatanggalin at aalisin sa kinalalagyan nito, at ang Impiyerno ay pagningasin at paiinitin, at ang Paraiso ay ilalapit sa mga matutuwad na may takot sa Diyos—kapag nangyari ang lahat ng ito, ang bawat kaluluwa ay makakaalam at makakatitiyak sa mga ipinadala niyang mabuti o masamang gawa.

Mga Aral at Bunga:

Ang talatang ito ay nagpapaalala sa atin na ang Araw ng Paghuhukom ay tunay na darating, at sa araw na iyon, ang bawat tao ay haharap sa bunga ng kanyang mga ginawa. Ang pag-uugnay ng mga kaluluwa sa kanilang mga kahalintulad ay nagtuturo sa atin na ang pagkakaibigan at samahan sa mundo ay may malaking epekto sa ating kalagayan sa kabilang buhay—ang mabuting kasama ay magdadala sa atin sa kabutihan, samantalang ang masamang kasama ay magdadala sa atin sa kapahamakan. Kaya't dapat nating piliin ang mga kasamang nagpapaalala sa atin sa Diyos at nagtuturo sa atin ng kabutihan. Ang katarungan ng Diyos ay ganap—walang sinuman ang malalabag, at ang bawat kaluluwa ay makakatanggap ng nararapat sa kanya. Ang talatang ito ay nagbibigay ng pag-asa sa mga mananampalataya na ang kanilang pagtitiis at pagsunod sa Diyos ay hindi masasayang, at nagbibigay ng babala sa mga makasalanan na ang kanilang mga gawa ay hindi maitatago sa Araw na iyon.