Ат-Таквир сүрәсе — Аять 7

Сүзләрнең мәгънәләре:

«زُوِّجَتْ» — парлаштырылды, үз тиңнәре белән кушылды, берләштерелде.

Аять тәфсире:

Кыямәт көне килгәндә, һәр җан үзенең охшашы, тиңдәше белән парлаштырылыр. Ягъни изге гамәлле кешеләр үзләре кебек изгеләр белән бергә булырлар, ә бозык эшлеләр — үзләре кебек бозыклар белән кушылырлар. Бу — Аллаһының гаделлеге һәм хикмәте буенча булачак: һәркем үзенең әмалләренә, йөрәгендәге ниятенә һәм гамәлләренә карап, үзенә охшашлар төркеменә кертеләчәк. Яхшылар яхшылар белән ожмахта, начарлар начарлар белән җәһәннәмдә булырлар. Бу парлаштыру — рухларның һәм гамәлләрнең бер-берсенә туры килүеннән чыгып эшләнер.

Аятьтән алынган файдалар:

Бу аять безгә һәрберебезнең үз эшебезгә, үзебезнең холык-фигылебезгә карап бәяләнәчәгебезне искәртә. Дөньяда без кемнәр белән дуслашабыз, кемнәргә охшарга тырышабыз — ахирәттә шулар белән бергә булырбыз. Шуңа күрә безгә изгеләр белән бергә булырга тырышырга, гөнаһлылардан ераклашырга кирәк. Бу аять шулай ук Аллаһының гаделлеген күрсәтә: һәркем үзенең гамәленә карап тиңдәш алачак. Әгәр без бүген үзебезнең йөрәгебезне, гамәлләребезне чистартып, изгелек юлында булсак, ахирәттә безнең урыныбыз изгеләр белән бергә булыр.