سوڕەتی ته‌کویر — ئایه‌ت 9

وەك پێویستە لە وشە مەبەستەکان:

«وَئْد»: کچی زیندوو ناشتنی سەردەمی نەزانی، واتە کچەکان بە زیندوویی دەنێشتنە ژێر خاکەوە.

«ذَنب»: تاوان و گوناه.

تەفسیری ئایەتەکە:

﴿وَإِذَا الْمَوْءُودَةُ سُئِلَتْ * بِأَيِّ ذَنبٍ قُتِلَتْ﴾

کاتێک ڕۆژی قیامەت دێت، ئەو کچانەی کە لە سەردەمی نەزانی بە زیندوویی نێژراون لە ژێر خاکەوە، لێیان دەپرسێت: بە چ تاوانێک کوژراون و بە زیندوویی نێژراون؟ ئەم پرسیارە بۆ ئەوەیە کە ڕەشتی ئەو کارە ناشیرینەیان دەربخات و بۆ ئەوەی کە ئەو کچانە دڵخۆش بکرێن و بۆ ئەوەی ئەو کەسانەی کە ئەم کارە ناشرینەیان کردووە شەرمەزار و تاوانبار بکرێن. ئەم پرسیارە لە ڕۆژی قیامەتدا بە شێوەیەک دەبێت کە ئەو کچانە بێتاوانی خۆیان دەردەخەن و دەڵێن: بەبێ هیچ تاوانێک کوژراوین و نێژراوین.

ئەی موسڵمانان! سەیر بکەن چەندە ئیسلام ڕێزی بە ژیانی مرۆڤ و بەتایبەت کچاندا گرتووە. ئەو کەسانەی کە لە سەردەمی نەزانی کچەکانیان بە زیندوویی دەنێشت، ئیسلام هات و ئەم کارە ناشرینەی قەدەغە کرد و کچی بە ڕێز و قەدر دانا. ئەمەش نیشانەی دادپەروەری و میهرەبانی ئیسلامە بۆ هەموو مرۆڤانە. با ئێمەش وەک موسڵمان، ڕێزی بە کچان و ژناندا بگرین و بە باشی مامەڵەیان لەگەڵ بکەین، چونکە ئەوانیش مرۆڤن و ماڵی خێزانن و ڕێزیان لەسەر ئێمە واجبە.