Surat Al-Insyiqaq — Ayat 18

1. Tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• اتَّسَقَ (ittasaqa): tegesé wis kebak, wis sampurna, wis dadi bunder kebak (purnama).
• الْقَمَرِ (al-qamar): rembulan.

1. Tafsiré ayat:

Demi rembulan nalika wis kebak lan sampurna dadi purnama. Ing kéné Allah SWT sumpah marang rembulan ing wayah purnama, yaiku nalika cahyane padhang njingglang lan bentuke bunder kebak, mula dadi tandha kekuwasané Allah sing gedhe banget. Sumpah iki dadi pambuka kanggo ayat-ayat sabanjuré sing nyritakake manawa manungsa bakal ngalami macem-macem kahanan lan tahapan urip, saka isih dadi jabang bayi nganti mati lan ditangekake maneh ing dina kiamat. Rembulan sing owah saka tipis dadi kebak banjur tipis maneh iku dadi tandha yen kabeh sing ana ing donya iki owah-owah lan ora langgeng, mung Allah sing tetep langgeng.

1. Faedah sing bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake marang kita yen alam semesta, kalebu rembulan, iku tandha-tandha kekuwasané Allah sing kudu direnungake.
• Rembulan sing owah-owah saka tipis nganti kebak mulangake marang kita yen urip iki uga owah-owah, mula kudu sabar lan tawakal marang Allah.
• Kanthi nggatekake tandha-tandha alam, ati kita dadi luwih cedhak marang Allah lan luwih kenthel imane.
• Islam mulangake supaya manungsa mikir lan ngerteni kekuwasané Allah liwat ciptaane, mula saya tambah tresna marang agama lan Al-Qur'an.