Sura Al-Inszikak — Werset 2

Znaczenie słów:

• وَأَذِنَتْ – wysłuchała, posłuchała i poddała się.
• لِرَبِّهَا – swojemu Panu, Stwórcy.
• وَحُقَّتْ – i było jej to należne, zasłużyła na to, słuszne jest, aby tak uczyniła.

Tafsir (interpretacja):

W tym wersecie Bóg opisuje stan nieba w Dniu Sądu Ostatecznego. Niebo, które zostało rozerwane i rozdarte, wysłuchuje polecenia swojego Pana i poddaje się Jego woli z całkowitym posłuszeństwem. Ono słucha rozkazu swego Stwórcy i wykonuje go bez sprzeciwu. Jest to dla niego rzeczą słuszną i należną, ponieważ jako stworzenie Boże powinno być całkowicie posłuszne swemu Panu. Niebo nie ma innego wyjścia, jak tylko poddać się woli Tego, który je stworzył i utrzymuje. To posłuszeństwo jest naturalną konsekwencją tego, że wszystko we wszechświecie podlega władzy Boga i Jego doskonałej mądrości.

Korzyści i nauki płynące z wersetu:

1. Całe stworzenie – niebo i ziemia – jest posłuszne Bogu i poddaje się Jego woli, co ukazuje wielkość i potęgę Stwórcy.
2. Skoro nawet niebo i ziemia, które są ogromnymi stworzeniami, słuchają Boga i wypełniają Jego polecenia, to człowiek – istota obdarzona rozumem – tym bardziej powinien być posłuszny swemu Panu.
3. Werset ten przypomina o Dniu Sądu, kiedy to cały wszechświat ulegnie przemianie, a wszystkie stworzenia staną przed swoim Stwórcą.
4. Posłuszeństwo Bogu jest rzeczą naturalną i słuszną, a człowiek, który dobrowolnie poddaje się Bogu, osiąga harmonię z całym stworzeniem.
5. Werset uczy pokory – jeśli wielkie niebo poddaje się Bogu, to człowiek nie powinien być dumny ani wyniosły, lecz powinien uznać swoją zależność od Stwórcy.