Surat Al-Insyiqaq — Ayat 2

1) Tegesing tembung kang perlu dijlentrehake:

• وَأَذِنَتْ : yaiku ngrungokake lan manut marang dhawuhe.
• لِرَبِّهَا : marang Pangeran kang nitahake, yaiku Allah SWT.
• وَحُقَّتْ : lan pancen wis mesthi lan pantes banget tumrap dheweke.

2) Tegesing ayat:

Nalika dina kiamat, langit padha pecah lan bedhah, banjur dheweke ngrungokake dhawuhe Pangeran kang nitahake, sarta manut marang apa kang didhawuhake, yaiku supaya pecah. Lan pancen wis mesthi lan pantes banget yen langit iku manut marang dhawuhe Allah. Ayat iki nerangake yen langit iku tunduk lan manut marang kersane Pangerane tanpa mbantah sethithik wae, amarga kabeh titah iku kudu manut marang kersane Kang Nitahake.

3) Piwulang lan paedah kang bisa dijupuk:

• Ngelengake manawa kabeh titah, kalebu langit lan bumi, iku tunduk lan manut marang dhawuhe Allah. Mula manungsa luwih prayoga manut marang dhawuhe Allah.
• Ngelingake bab gedhene dina kiamat, supaya kita tansah siyap lan ora lali marang urip sawise mati.
• Nuduhake manawa manut marang Pangeran iku pancen pantes lan mesthi kanggo saben titah, mula kita kudu legawa lan ikhlas nglakoni dhawuhe Allah.
• Nuwanake rasa andhap asor lan tambah iman, amarga kabeh kang ana ing langit lan bumi iki tunduk marang kersane Allah, mula kita uga kudu melu tunduk lan manut.