Sura Al-Burudż — Werset 18

Znaczenie słów:

• فِرْعَوْنَ – Faraon, tytuł władców starożytnego Egiptu, który uosabiał tyranię i pychę.
• وَثَمُودَ – lud Samud, arabskie plemię, do którego został posłany prorok Salih (pokój z nim).

Interpretacja wersetu:

W tym wersecie Bóg wskazuje, że chodzi o wojska i społeczności, które odrzuciły prawdę i sprzeciwiły się swoim prorokom – chodzi o Faraona oraz lud Samud. Faraon był władcą Egiptu, który uciskał lud Izraela i zaprzeczał posłannictwu Mojżesza (Musy, pokój z nim). Lud Samud natomiast to wspólnota, do której został wysłany prorok Salih (pokój z nim), lecz oni również odrzucili jego wezwanie i zadali mu kłamstwo. Bóg przytacza te przykłady, aby ostrzec niewiernych z Mekki, którzy również odrzucali przesłanie Proroka Mahometa (niech Bóg go błogosławi i obdarzy pokojem). Pokazuje im, że los tych, którzy wcześniej odrzucali posłańców, był tragiczny – spotkała ich kara i zagłada. Jest to przypomnienie, że Bóg obejmuje wszystko swoją wiedzą i mocą, a żaden buntownik nie ujdzie Jego sprawiedliwości.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Ostrzeżenie przed konsekwencjami pychy i zaprzeczania prawdzie – historia Faraona i ludu Samud uczy, że potęga i bogactwo nie chronią przed karą Bożą, gdy człowiek odrzuca wezwanie do wiary i sprawiedliwości.
2. Pouczenie dla kolejnych pokoleń – te wydarzenia są przestrogą, aby ludzie wyciągali wnioski z losu poprzednich narodów i nie powtarzali ich błędów.
3. Sprawiedliwość Boga – werset przypomina, że Bóg nie pozostawia bez odpowiedzi żadnego zła i że Jego wiedza oraz moc obejmują wszystko, co czynią ludzie.
4. Zachęta do pokory i posłuszeństwa – skoro nawet najpotężniejsi władcy zostali ukarani za swoją butę, to tym bardziej każdy człowiek powinien poddać się Bogu i kierować się Jego wskazaniami.