ซูเราะฮฺ อัล-บุรุจญ์ — อายะฮฺ 18

คำสำคัญ:

• ฟิรเอาน์ (فرعون): กษัตริย์แห่งอียิปต์ในยุคของท่านนบีมูซา (โมเสส) ผู้ปฏิเสธศรัทธาและอหังการ
• ษะมูด (ثمود): เผ่าพันธุ์หนึ่งในอดีตที่อาศัยอยู่ในหุบเขาอัลฮิจร์ ระหว่างฮิญาซกับชาม พวกเขาปฏิเสธท่านนบีศอและฮ์ (ซาเลห์)

การตีความ:

อัลลอฮ์ตะอาลาได้ทรงอธิบายให้ชัดเจนว่า "กลุ่มชนผู้ยิ่งใหญ่" ที่ถูกกล่าวถึงในโองการก่อนหน้านี้คือใคร นั่นคือ ฟิรเอาน์และเผ่าษะมูด ฟิรเอาน์คือกษัตริย์แห่งอียิปต์ผู้หยิ่งผยองที่อ้างตนเป็นพระเจ้า และปฏิเสธท่านนบีมูซา ส่วนเผ่าษะมูดคือชนชาติที่ปฏิเสธท่านนบีศอและฮ์ และได้ฆ่าอูฐตัวเมียซึ่งเป็นสัญญาณจากอัลลอฮ์ ทั้งสองกลุ่มนี้เป็นตัวอย่างของกลุ่มชนที่เคยมีพลังอำนาจและความยิ่งใหญ่ในยุคของตน แต่เมื่อพวกเขาปฏิเสธบรรดาร่อซูล อัลลอฮ์ก็ทรงลงโทษพวกเขาอย่างสาสม การกล่าวถึงพวกเขานี้เป็นการตักเตือนแก่ชาวมักกะฮ์ที่ปฏิเสธท่านนบีมุฮัมมัด ว่าจงดูสิ่งที่เกิดขึ้นกับผู้ที่ปฏิเสธมาก่อนหน้าพวกเขาเถิด เพื่อพวกเขาจะได้บทเรียนและกลับตัวก่อนที่การลงโทษจะมาถึง

บทเรียนที่ได้รับ:

1. การศึกษาประวัติศาสตร์ของชนชาติก่อน ๆ เป็นหนทางหนึ่งที่ทำให้มนุษย์ได้รับบทเรียนและข้อคิด เพื่อไม่ให้ตกอยู่ในชะตากรรมเดียวกันกับพวกเขา
2. อำนาจและความยิ่งใหญ่ทางโลกมิได้เป็นเครื่องคุ้มครองใครจากการลงโทษของอัลลอฮ์ เมื่อเขาปฏิเสธความจริง
3. การตักเตือนด้วยเรื่องราวของชนชาติก่อน ๆ เป็นวิธีการหนึ่งที่อัลกุรอานใช้เพื่อปลุกจิตสำนึกของมนุษย์ ให้หันกลับมาสู่หนทางที่ถูกต้อง
4. ความยุติธรรมของอัลลอฮ์นั้นสมบูรณ์แบบ พระองค์จะทรงลงโทษผู้ที่ปฏิเสธและอธรรมเสมอ ไม่ว่าผู้นั้นจะมีอำนาจมากเพียงใดก็ตาม