سورت بروج — آیت 18

د معناوي بيان:

• فرعون: د مصر هغه ظالم او سرکش بادشاه چې د حضرت موسی عليه السلام په زمانه کې و.
• ثمود: هغه قوم چې د حضرت صالح عليه السلام په زمانه کې و، د غرونو په ډبرو کې به یې کورونه جوړول.

د آیت تفسیر:

په دې آیت کې الله تعالی د هغو سرکشو او ظالمو قومونو یادونه کوي چې د خپلو پیغمبرانو په مقابل کې یې درېدلي وو او د الله تعالی د قدرت او عذاب په مقابل کې یې ځانونه کمزوري وبلل. فرعون هغه ظالم بادشاه و چې د حضرت موسی عليه السلام په وړاندې یې سرکشي وکړه او د الله تعالی د نښو په لیدو سره یې هم ایمان رانه وړه، نو الله تعالی هغه په سمندر کې ډوب کړ. ثمود هغه قوم و چې د حضرت صالح عليه السلام په وړاندې یې سرکشي وکړه او د الله تعالی د ناقې (اوښې) په وژلو سره یې د عذاب مستحق وګرځېدل، نو الله تعالی پرې د چغې (صاعقې) عذاب نازل کړ. الله تعالی دا یادونه د دې لپاره کوي چې کفارو او مشرکانو ته دا پیغام ورکړي چې د دوی سرکشي او تکذیب به د دوی د پایلې له مخې له هغو پخوانیو قومونو سره ورته وي، ځکه چې الله تعالی پر هرڅه غالب او قادر دی.

فايدې او عبرتونه:

• دا چې الله تعالی د پخوانیو سرکشو قومونو یادونه کوي، دا د دې لپاره ده چې انسانان له دوی نه عبرت واخلي او د الله تعالی د عذاب نه ووېرېږي.
• دا چې فرعون او ثمود دواړه په خپل وخت کې ډېر پیاوړي او توانا وو، خو د الله تعالی په مقابل کې یې هیڅ ګټه ونه کړه، نو دا ثابتوي چې الله تعالی پر هرڅه غالب دی.
• دا چې الله تعالی د خپلو پیغمبرانو په وړاندې د سرکشو قومونو سره معامله کړې ده، دا د دې لپاره ده چې مومنان په دې باوري شي چې الله تعالی به د خپلو بندګانو سره مرسته وکړي او ظالمان به سزا ویني.
• دا چې الله تعالی د دې قومونو کیسې په قرآن کې بیان کړې دي، دا د قرآن د اعجاز او د الله تعالی د رحمت یوه نښه ده، ځکه چې دا کیسې د عبرت او نصیحت لپاره دي.