سورت بروج — آیت 5

د معناويو بيان:

• النَّارِ: اور، لمبه.
• ذَاتِ الْوَقُودِ: هغه اور چې ډېر سون توکي (خشکه، لرګي، تېل) ولري، چې لمبې يې ډېرې زورورې وي.

د آيت تفسير:

دا آيت د هغو ظالمانو او کافرانو د کړنو په اړه دی چې پر مؤمنانو يې ظلم کاوه. دوی د مؤمنانو د عذابولو لپاره په ځمکه کې کندې (اخدود) کیندلې، بيا يې په هغو کې اور بل کړ، او هغه اور يې د ډېرو سون توکو په مرسته نور هم زورور کړ، تر څو چې لمبې يې آسمان ته پورته ختلې. دوی غوښتل چې مؤمنان په دې اور کې واچوي او ژوندي يې وسوځوي. دا د ظلم او ستم لوړه کچه وه، ځکه چې دوی نه يوازې اور بل کړ، بلکې د هغه د زور او تودوخې د زياتولو لپاره يې ډېر سون توکي هم برابر کړي وو، تر څو عذاب نور هم سخت او دردناک شي. دا هغه اور دی چې د اخدود (کندې) په شاوخوا کې يې بل کړی و، او ظالمان پکې څارونکي وو، چې مؤمنان پکې واچوي او وسوځوي يې.

فايدې او درسونه:

1. دا آيت د ظالمانو د ظلم او ستم کچه ښيي، چې دوی د حق د پيروانو د له منځه وړلو لپاره تر ټولو سخت عذابونه جوړوي، خو الله تعالی تل د خپلو بندګانو ساتونکی دی.
2. مؤمنان بايد په خپل ايمان کې ثابت قدمه وي، که څه هم د دوی په وړاندې تر ټولو سخت عذابونه هم وي، ځکه چې د الله په لاره کې قرباني کول د جنت د حصول سبب ګرځي.
3. دا آيت د آخرت د عذاب يادونه کوي، چې ظالمان به په هغه کې له دې نړۍ څخه ډېر سخت عذاب وويني، ځکه الله تعالی د هر چا د کړنو څارونکی دی.
4. په دې آيت کې د ظالمانو د برخليک عبرت دی، چې څنګه يې د مؤمنانو په وړاندې ظلم وکړ، خو الله تعالی يې په آخرت کې سزا ورکړه، او د دوی ظلم يې هيڅ ګټه ورته ونه کړه.
5. دا آيت د صبر او استقامت درس ورکوي، چې مؤمنان بايد په سختيو کې هم له الله تعالی څخه ناهيلي ونه کړي، ځکه چې بريا تل د مؤمنانو سره وي، که په دې نړۍ کې نه وي، نو په آخرت کې به خامخا وي.