سوره بروج — آیه 5

معانی کلمات:

• ذاتِ: دارای، صاحب
• الْوَقُودِ: آنچه آتش با آن افروخته میشود؛ هیزم و مواد سوختنی

تفسیر آیه:

این آیه شریفه در ادامه توصیف عذاب کسانی است که مؤمنان را شکنجه میدادند. خداوند متعال در آیات پیشین، از آن ستمگران نفرین کرده و آنها را «اصحاب اُخدود» (یاران گودال آتش) نامیده است. در این آیه، ویژگی آن عذاب هولناک را چنین بیان میکند: آتشی که آن را با انبوهی از هیزم و مواد افروختنی شعلهور ساخته بودند تا سوزانندهتر و دردناکتر باشد. این تعبیر نشان میدهد که آنان نهتنها آتشی ساده برافروختند، بلکه با گرد آوردن حجم عظیمی از مواد سوختنی، عذابی سخت و جانکاه برای مؤمنان فراهم کردند. آتشی که زبانه میکشید و با هیزمهای فراوان، شعلههایش را به آسمان میرساند تا قربانیان را در کام خود فرو برد. این توصیف، بیانگر کینه و دشمنی عمیق آنان با ایمان و پاکی است که حتی از شکنجههای وحشیانه نیز ابایی نداشتند.

فواید و پیامهای آیه:

• ظلم و ستم، هرچند با ابزارهای وحشیانه و شکنجههای بیرحمانه همراه باشد، هرگز نمیتواند نور ایمان را در دلهای مؤمنان خاموش کند؛ چرا که ایمان، گوهری است که در برابر آتش دشمنان، همچون طلای ناب، خالصتر میشود.
• این آیه به ما میآموزد که در برابر ظالمان، هرچند قدرتمند و بیرحم باشند، نباید از حق خود دست بکشیم و باید استقامت ورزیم؛ زیرا خداوند وعده داده است که سرانجام، حق را بر باطل پیروز گرداند.
• یادآوری این صحنههای تلخ تاریخی، ما را به شکرگزاری از امنیت و آرامشی که در سایه اسلام داریم، وا میدارد و بر محبت ما به دینی میافزاید که برای حفظ آن، جانها فدا شده است.
• این آیه نشان میدهد که دشمنان حق، برای نابودی ایمان از هیچ جنایتی فروگذار نمیکنند، اما خداوند با قدرت بینهایت خود، حافظ مؤمنان است و عاقبت آنان را به زیبایی رقم میزند.