سوره اعلی — آیه 19

معانی کلمات:

• صُحُفِ: جمع «صحیفة» به معنای نوشتهها و کتابهای مقدس.
• إِبْرَاهِيمَ وَمُوسَىٰ: حضرت ابراهیم و حضرت موسی علیهماالسلام.

تفسیر آیه:

این آیه شریفه بیان میکند که آنچه در این سوره از نجات و رستگاری کسانی که خود را پاکیزه کردهاند و یاد خدا را به جا آوردهاند و نماز را برپا داشتهاند، ذکر شد، همان معانی در کتابهای آسمانی پیشین نیز آمده است؛ یعنی در صحیفههایی که بر حضرت ابراهیم و حضرت موسی علیهماالسلام نازل شده بود، این حقایق ثبت و تأکید گردیده است. بنابراین، دعوت به پاکی، یاد خدا و عبادت، اختصاص به امت اسلام ندارد؛ بلکه ریشه در تمام ادیان آسمانی دارد و نشانهی وحدت هدف همهی پیامبران الهی است.

فواید و پیامهای آیه:

1. وحدت ادیان آسمانی: این آیه نشان میدهد که همهی پیامبران، پیام واحدی برای بشریت آوردهاند و آن، دعوت به پاکی، یاد خدا و عبادت اوست.
2. اهمیت تزکیه نفس: تأکید بر این معنا در کتابهای آسمانی پیشین، نشان میدهد که پاکسازی درون و آراستن خود به فضایل اخلاقی، از مهمترین اهداف رسالت همهی انبیاست.
3. تأیید قرآن از سوی کتب پیشین: این آیه تصدیق میکند که قرآن ادامهدهندهی راه پیامبران پیشین است و همین امر، مایهی اطمینان و آرامش دل مؤمنان است.
4. انسجام و پیوستگی رسالتها: این آیه به ما میآموزد که نباید میان پیامبران الهی جدایی بیندازیم؛ بلکه همه را با یک هدف و یک دعوت میبینیم و به همه ایمان میآوریم.