Sura Al-Fadżr — Werset 12

Znaczenie słów:

• fa-aktharū – i rozmnożyli, uczynili wiele.
• al-fasād – zepsucie, niegodziwość, szerzenie zła i niesprawiedliwości.

Tafsir (wyjaśnienie):

Po tym, jak Bóg wspomniał o ludach ʿĀd, Thamūd i Faraonie, które przekroczyły wszelkie granice w tyranii i ucisku na ziemi, kontynuuje opis ich postępowania: „I rozmnożyli na niej zepsucie”. Oznacza to, że nie poprzestali na pojedynczych aktach niegodziwości, lecz szerzyli na ziemi zepsucie w sposób masowy i ciągły. Ich zepsucie przejawiało się w niewierze, bałwochwalstwie, zabójstwach, ucisku słabszych i łamaniu praw ustanowionych przez Boga. Każde z tych ludów, mimo że otrzymało wcześniej ostrzeżenia i znaki, trwało w swoim buncie i powiększało skalę zła, aż w końcu Bóg zesłał na nich surową karę. Werset ten ukazuje, że Bóg nie pozostaje obojętny na czyny ludzi – On widzi wszystko i jest czujny wobec tych, którzy przekraczają granice, dając im czas, lecz gdy nadejdzie chwila rozrachunku, Jego kara jest nieuchronna i potężna.

Korzyści płynące z wersetu:

1. Ostrzeżenie przed konsekwencjami szerzenia zepsucia – pokazuje, że żaden tyran ani ciemiężca nie uniknie sprawiedliwości Boga, nawet jeśli jego władza wydaje się nieograniczona.
2. Zachęta do refleksji nad historią – losy minionych narodów są lekcją dla obecnych i przyszłych pokoleń, by nie podążały ich ścieżką.
3. Podkreślenie sprawiedliwości Boga – Bóg nie karze niesprawiedliwie, lecz daje czas na opamiętanie, a dopiero potem wymierza karę, co świadczy o Jego mądrości i miłosierdziu wobec tych, którzy się nawracają.
4. Wezwanie do odpowiedzialności – każdy człowiek powinien dbać o to, by jego czyny na ziemi były zgodne z wolą Boga, a nie szerzyły zepsucie i krzywdę, gdyż wszystko zostanie rozliczone.