Surja El-Fexhr — Ajet 12

Kuptimet e fjalëve:

• Fesad (الْفَسَادَ): çrregullim, padrejtësi, vrasje, mosbindje ndaj Zotit dhe përhapje e së keqes në tokë.

Tefsiri i Ajetit:

Këta popuj (Ad dhe Themud, si dhe faraoni) që përmenden në ajete të mëparshme, pasi u dhuruan fuqi dhe pasuri të madhe, nuk falënderuan Zotin e tyre, por u bënë tiranë dhe arrogantë në tokë. Ata e tepruan në çrregullim dhe shkatërrim, duke përhapur mosbesimin, vrasjet dhe padrejtësitë ndaj njerëzve. Ata nuk u mjaftuan me një të keqe, por e shumëfishuan atë, duke e mbushur tokën me korrupsion dhe dhunë. Prandaj Zoti i tyre i dënoi me një dënim të ashpër, sepse Ai është gjithmonë në pritje për ata që i kundërshtojnë urdhrat e Tij, duke u dhënë atyre një afat të shkurtër, e pastaj i kap me fuqinë e Tij të plotë.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Fuqia dhe pasuria janë sprovë nga Zoti, jo arsye për krenari dhe tiranizëm; ai që i keqpërdor ato do të përballet me pasojat.
2. Përhapja e çrregullimit dhe padrejtësisë në tokë është prej mëkateve më të mëdha që sjell dënimin e Zotit.
3. Zoti është i durueshëm dhe u jep afat mëkatarëve, por dënimi i Tij është i sigurt dhe i ashpër për ata që vazhdojnë në të keqe.
4. Islami na mëson se çdo vepër e mirë dhe e keqe ka ndikim në shoqëri; prandaj duhet të jemi ndërtues të së mirës, jo shkatërrues të tokës.