Surat Al-Fajr — Ayat 12

1. Tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• فَأَكْثَرُوا (fa aktsarū): banjur padha nglakoni akeh banget.
• فِيهَا (fīhā): ing kono (ing negara/daerah kasebut).
• الْفَسَاد (al-fasād): kerusakan, yaiku tumindak kang ngrusak tatanan, kayata kafir, mateni wong tanpa hak, lan maksiat.

1. Tafsir ayat:

Para umat kang kepungkur iku, kayata kaum 'Ad lan Tsamud sarta Fir'aun, padha nindakake kerusakan ing bumi kanthi akeh banget. Kerusakan kang padha lakoni iku ora mung sithik, nanging wis dadi pakulinan lan saya suwe saya tambah akeh. Wujud kerusakane yaiku padha kafir marang Allah, nyebarake kekafiran, nindakake maksiat lan dosa, sarta mateni wong-wong tanpa hak. Amarga saka tumindak ala kang padha lakoni iku, Allah banjur nurunake siksa kang abot marang dheweke. Mula saka iku, saben wong kang nindakake kerusakan ing bumi kudu padha ngerti yen Allah iku tansah ngawasi lan ora bakal keliwatake tumindake manungsa. Allah menehi wektu sethithik marang wong kang dosa, nanging yen wis tekan wektune, Allah bakal nyiksa kanthi siksa kang ora bisa dilawan.

1. Faedah-faedah kang bisa dijupuk:

• Ayat iki ngelingake marang kita supaya ora nindakake kerusakan ing bumi, apa maneh kanthi akeh banget. Kerusakan iku ora mung ngrusak awake dhewe, nanging uga ngrusak wong liya lan lingkungan.
• Allah iku Maha Adil lan Maha Kawasa. Saben tumindak ala mesthi ana piwalese, sanajan wektune bisa uga ora langsung.
• Kita kudu padha tobat lan bali marang dalan kang bener sadurunge siksa Allah teka. Aja nganti kita kalebu wong-wong kang diajab siksa amarga saka tumindak ala kang wis kita lakoni.
• Ayat iki uga nuduhake yen Islam iku agama kang ngajak marang kabecikan lan nglarang kerusakan. Mula, ayo padha nindakake kabecikan lan ninggalake tumindak ala, supaya kita bisa urip tentrem ing donya lan akhirat.