ซูเราะฮฺ อัล-ฟัจร์ — อายะฮฺ 12

คำอธิบายคำศัพท์:

• ฟะอักษะรู (فَأَكْثَرُوا) หมายถึง พวกเขาได้ทำอย่างมากมายและเกินขอบเขต
• อัล-ฟะซาด (الْفَسَادَ) หมายถึง การบ่อนทำลาย การก่อความเสียหาย และการทำสิ่งที่ผิดศีลธรรม

การตีความหมายของอายะฮ์:

อายะฮ์นี้กล่าวถึงกลุ่มชนที่กบฏและอธรรมในแผ่นดินของอัลลอฮ์ พวกเขาได้ก่อความเสียหายอย่างใหญ่หลวงในดินแดนนั้น โดยการเผยแพร่ความไม่ศรัทธา (กุฟรฺ) การกระทำบาปและความชั่วช้าต่าง ๆ รวมถึงการฆ่าฟันและการนองเลือด พวกเขามิได้เพียงแค่ทำชั่วเท่านั้น หากแต่ได้ทำอย่างมากมายและต่อเนื่อง จนความเสียหายได้แพร่กระจายไปทั่วแผ่นดิน ทำให้ผู้คนได้รับความเดือดร้อนและสังคมเสื่อมทรามลงอย่างรุนแรง

การที่อัลลอฮ์ทรงกล่าวถึงการกระทำของพวกเขาในลักษณะนี้ เป็นการตอกย้ำถึงความร้ายแรงของอาชญากรรมที่พวกเขากระทำ ซึ่งเป็นเหตุให้อัลลอฮ์ทรงลงโทษพวกเขาอย่างสาสมด้วยการลงโทษอันรุนแรง

บทเรียนและข้อคิดที่ได้รับ:

1. การก่อความเสียหายในแผ่นดิน ไม่ว่าจะเป็นทางกายภาพ เช่น การทำลายทรัพย์สินและชีวิต หรือทางศีลธรรม เช่น การเผยแพร่ความชั่วและความไม่ศรัทธา ล้วนเป็นสิ่งที่อัลลอฮ์ทรงเกลียดชังอย่างยิ่ง
2. การทำความชั่วเพียงเล็กน้อยก็เป็นสิ่งต้องห้ามแล้ว ยิ่งทำมากและแพร่หลายเพียงใด โทษก็ยิ่งรุนแรงเพียงนั้น
3. อัลลอฮ์ทรงรอบรู้ทุกสิ่งที่มนุษย์กระทำ และพระองค์จะทรงตอบแทนตามความเหมาะสมของการกระทำนั้น ไม่มีการหลงเหลือของการกระทำใดที่พระองค์ไม่ทรงเห็น
4. มุสลิมต้องตระหนักว่า การเป็นผู้บำเพ็ญประโยชน์ต่อสังคมและแผ่นดินเป็นส่วนหนึ่งของอิบาดะฮ์ และการละเว้นจากการก่อความเสียหายทุกรูปแบบคือหนทางแห่งความเจริญรุ่งเรืองของสังคม
5. บทเรียนสำคัญสำหรับผู้มีอำนาจและผู้ปกครอง คือต้องใช้พลังอำนาจของตนในการส่งเสริมความดีและป้องกันความชั่ว มิใช่ใช้ไปในทางที่ก่อความเสียหายแก่ประชาชนและแผ่นดิน