سورت فجر — آیت 13

د کلمو معناګانې:

• فَصَبَّ: را اچول، پرې تويول.
• سَوْطَ عَذَابٍ: د عذاب وهونکی (د عذاب یو ډول چې د وهلو په شان وي).

تفسیر:

دا هغه کسان وو چې په ځمکه کې يې ظلم او سرکشي کوله او د الله په بندګانو يې ظلمونه کول. کله چې دوی د الله له حکم څخه سرغړونه وکړه او په فساد يې لاس پورې کړ، نو ستا رب پرې د عذاب هغه وهونکی (سخت عذاب) راوغورځاوه چې دوی يې له منځه يوړل. دا عذاب دومره سخت و چې دوی يې په بشپړه توګه تباه کړل او د دوی نښې يې له ځمکې محوه کړې. الله تعالی د دوی د ظلم او سرکشۍ له امله پرې خپل سخت عذاب نازل کړ، چې د دوی لپاره يې د عبرت او د نورو لپاره د پند سبب وګرځېد.

فايدې:

• دا چې الله تعالی د ظالمانو او سرکښو سره سخت معامله کوي او د دوی ظلم هيڅکله نه زغمي.
• دا چې د الله عذاب کله هم له ظالمانو نه تېرېږي، که څه هم ځنډېږي خو هيڅکله نه پرېښودل کېږي.
• دا چې مومنان بايد د الله له عذاب څخه ووېرېږي او د ظلم او فساد څخه ځان وساتي.
• دا چې د الله په بندګانو ظلم کول د الله د قهر او عذاب سبب ګرځي، نو مسلمانان بايد له يو بل سره په رحم او عدل چلند وکړي.