Sure Fecr — Ayet 13

Kelime Anlamları:

• Savt (سَوْط): Kamçı, kırbaç. Burada azabın şiddetini ve acısını ifade eden bir benzetmedir.
• Sabbe (صَبَّ): Dökmek, boşaltmak, üst üste yağdırmak.

Tefsir:

Bu âyet, önceki âyetlerde zikredilen Âd, Semûd ve Firavun gibi azgın ve zâlim kavimlerin akıbetini anlatmaktadır. Onlar, yeryüzünde Allah'ın emrine karşı gelerek büyüklük tasladılar, insanlara zulmettiler ve bozgunculuk çıkardılar. Bunun üzerine Rabbin, onların üzerine azap kamçısını boşalttı; yani onları öyle bir azaba uğrattı ki, bu azap tıpkı bir kamçının vücudu dövmesi gibi şiddetli ve acı vericiydi. Bu azap, onları kökünden söküp attı, helâk etti ve geriye hiçbir iz bırakmadı. Allah'ın bu cezalandırması, onların zulüm ve taşkınlıklarının doğal bir sonucuydu. Bu ifade, azabın çeşitliliğini ve şiddetini de vurgular; çünkü "savt" kelimesi, azabın bir türünü veya en şiddetli şeklini ifade eder.

Faydalar:

Bu âyet, Allah'ın adaletinin tecellisini gösterir; hiçbir zâlim cezasız kalmaz. Allah'ın, kullarının yaptıklarını gördüğünü ve zalimlere mühlet verse de onları unutmadığını öğretir. Mümin için bu, büyük bir teselli kaynağıdır; çünkü zulme uğrayanların hakkını Allah'ın mutlaka alacağını bilir. Aynı zamanda bu âyet, insanı güç ve kudretle şımarıp azmaktan sakındırır; zira dünyadaki geçici güç, Allah'ın azabı karşısında hiçbir şeydir. Bu da insanı tevazuya, adalete ve Allah'a itaate yönlendirir.