Surah At-Taubah — Talata 118

Mga Kahulugan ng mga Salita:

• "Na iniwan" (خُلِّفُوا) – Ang tatlong taong ito ay hindi nakasama sa digmaan ng Tabuk at iniwan sa likuran, hindi dahil sa pagkukunwari, kundi dahil sa katamaran at pagpapabaya, at sila ay pinagpaliban ang pagtanggap ng kanilang pagsisisi.
• "Nang sumikip sa kanila ang lupa" (ضَاقَتْ عَلَيْهِمُ الْأَرْضُ) – Ang lupa, sa kabila ng lawak nito, ay naging makitid sa kanilang pakiramdam dahil sa matinding kalungkutan at pagsisisi.
• "At sumikip sa kanila ang kanilang mga sarili" (ضَاقَتْ عَلَيْهِمْ أَنفُسُهُمْ) – Ang kanilang mga puso ay napuno ng dalamhati at kalungkutan dahil sa kanilang pagkakahiwalay sa lipunan at sa paglayo ng mga tao sa kanila.
• "At naisip nila" (وَظَنُّوا) – Nangangahulugang nakatitiyak sila at lubos na naniwala.
• "Walang kanlungan" (لَا مَلْجَأَ) – Walang matatakbuhan o masisilungan.
• "Pagkatapos ay tinanggap Niya ang kanilang pagsisisi" (ثُمَّ تَابَ عَلَيْهِمْ) – Ibig sabihin, binigyan sila ng Allah ng tagumpay na magsisi, at pagkatapos ay tinanggap ang kanilang pagsisisi.

Ang Interpretasyon (Tafsir):

At tunay na tinanggap ng Allah ang pagsisisi ng tatlong lalaki na iniwan sa likuran – sila ay sina Ka'b ibn Malik, Murarah ibn ar-Rabi', at Hilal ibn Umayyah. Sila ay hindi nakasama sa Propeta (sumakanya nawa ang kapayapaan at pagpapala) sa digmaan ng Tabuk, at ang kanilang pagsisisi ay ipinagpaliban nang limampung araw. Iniutos ng Propeta (sumakanya nawa ang kapayapaan at pagpapala) sa mga Muslim na iwasan sila at huwag silang kausapin, kaya sila ay nakaranas ng matinding pighati at dalamhati. Nang sumikip sa kanila ang lupa sa kabila ng lawak nito, at sumikip ang kanilang mga puso dahil sa labis na kalungkutan at pag-iisa, at nakatitiyak sila na walang kanlungan mula sa galit ng Allah maliban sa Kanya lamang, sa sandaling iyon ay kinaawaan sila ng Allah, binigyan sila ng tagumpay na magsisi nang taos-puso, at tinanggap ang kanilang pagsisisi. Tunay na ang Allah ay Mapagpatawad sa Kanyang mga lingkod, at Mahabagin sa kanila.

Mga Aral na Mapupulot:

• Ang pintuan ng pagsisisi ay laging bukas para sa sinumang taos-pusong bumabalik sa Allah, gaano man kalaki ang pagkakamali.
• Ang pagsubok at paghihirap ay maaaring maging daan tungo sa kadalisayan ng puso at paglapit sa Allah, sapagkat kapag nawalan ng pag-asa ang tao sa lahat ng nilikha, siya ay bumabaling lamang sa Allah.
• Ang pagsunod sa Propeta (sumakanya nawa ang kapayapaan at pagpapala) at sa kanyang mga utos ay susi sa tagumpay, at ang pagpapabaya sa mga tungkulin ay may malaking kahihinatnan.
• Ang awa ng Allah ay higit na malawak kaysa sa anumang kasalanan, at Siya ay nagagalak sa pagsisisi ng Kanyang mga lingkod.