Suurah At-Tawbah — Aayad 118

Macnaha Erayada:

• خُلِّفُوا: waa kuwa dib loo dhigtay, lagana daba tegey aqbalaadda toobaddooda.
• ضَاقَتْ عَلَيْهِمُ الْأَرْضُ بِمَا رَحُبَتْ: dhulku cidhiidhi ku noqday iyagoo aad u ballaaran.
• وَظَنُّوا: waxay yaqiinsadeen oo hubsameeyeen.
• مَلْجَأ: meel loo cararo ama gargaar laga raadsado.
• تَابَ عَلَيْهِمْ: Eebe wuxuu ku toobad aqbalay.

Tafsiirka:

Eebe wuxuu sheegayaa inuu toobadda ka aqbalay saddex nin oo ka mid ahaa saxaabada, kuwaas oo ah: Ka'b bin Maalik, Muraarah bin Rabiic, iyo Hilaal bin Umayyah. Kuwani waxay ka dib galeen dagalkii Tabuuk, mana ay bixin Rasuulka ﷺ, markaasay Eebe ku imtixaanay toobaddooda oo uu dib u dhigtay aqbalaadda. Rasuulka ﷺ wuxuu faray dadka inay ka fogaadaan oo la hadal waayaan, taasoo keentay inay murugoodaan oo ay cidhiidhi ku noqoto nafahooda. Dhulku intuu ballaaran yahay ayuu iyaga u cidhiidhi noqday, qalbigooduna wuxuu ka cidhiidhi noqday murugo iyo caga-jug ka dib dambigoodii. Markaasay yaqiinsadeen inaanay jirin meel ay uga cararaan Eebe, mana jiro gargaare ay u tagaan oo ka soo hadhay Eebe keligiis. Markaasuu Eebe u toobad aqbalay, wuxuuna ku guuleeyay inay toobadda ku sugnaadaan oo ay ku joogteeyaan. Eebe waa kan toobadda aqbala, waa kan u naxariista addoomadiisa.

Faa'iidooyinka:

1. Toobaddu waa albaabka naxariista Eebe, oo u furan addoonkiisa ilaa uu ka qaato neefta dambe.
2. Imtixaanka iyo cidhiidhigu waa sabab ay ku koraan darajooyinka mu'miniinta, waxayna ku dhawaan Eebe.
3. Marka uu addoonku yaqiinsado inaanay jirin meel uu uga cararo Eebe oo uu keligiis u noqdo, waa inta uu Eebe u furo albaabka toobadda.
4. Dambigu hadduu yahay mid weyn, haddana naxariista Eebe way ka weyn tahay, wuxuuna u toobad aqbalaa cidda toobadkeedu run yahay.
5. Baryada iyo cidhiidhigu waxay ku xanaajiyaan qalbiga, waxayna ku dhejiyaan Eebe, sidaa darteed waa in aanan ka quusanin naxariista Eebe.