Sura Al-Lajl — Werset 2

Znaczenia słów:

• An-nahār (النَّهَار): dzień, czas jasności od wschodu do zachodu słońca.
• Tadżallā (تَجَلَّى): objawił się, ukazał się w pełni, rozświetlił swym światłem horyzonty i usunął ciemności nocy.

Tafsir (wyjaśnienie):

Bóg Wszechmogący składa przysięgę na dzień, gdy w pełni się ukazuje i rozświetla swym blaskiem świat, odsłaniając to, co noc okryła swoim mrokiem. Jest to przysięga na jeden z największych znaków Bożych, który ukazuje potęgę Stwórcy i Jego mądrość w przemianie dnia i nocy. Dzień, który rozjaśnia ciemności, jest dowodem na to, że Bóg – Wszechmogący i Wysławiony – jest Panem światła i ciemności, i że On jeden kieruje biegiem wszechświata. Przysięga ta wskazuje również na to, że podobnie jak dzień rozprasza mrok nocy, tak światło wiary i objawienie Boże rozprasza mroki niewiedzy i błędu. Po tej przysiędze Bóg zwraca uwagę na różnorodność ludzkich uczynków – jedni dążą do spraw doczesnych, inni do życia wiecznego – co jest zapowiedzią treści kolejnych wersetów tej sury.

Korzyści i pouczenia płynące z wersetu:

1. Dzień i noc są jednymi z największych znaków Boga, które skłaniają człowieka do refleksji nad potęgą Stwórcy i Jego doskonałym dziełem.
2. Zmiana dnia i nocy uczy nas, że po każdej trudności przychodzi ulga, a po ciemności – światło, co jest źródłem nadziei dla wierzącego.
3. Przysięga Boga na dzień wskazuje na wielką wartość czasu – człowiek powinien wykorzystywać jasne chwile swego życia na dobre uczynki, zanim nadejdzie noc śmierci.
4. Dzień, który rozświetla świat, jest przypomnieniem, że światło wiary i wiedzy rozprasza mroki ignorancji i grzechu – dlatego muzułmanin powinien dążyć do poznania i czynienia dobra.
5. Ten werset przygotowuje serce wierzącego na przyjęcie prawdy, że jego uczynki są różne i że będzie za nie rozliczony – co motywuje do szczerego wysiłku w dążeniu do tego, co podoba się Bogu.