سوره لیل — آیه 2

معانی کلمات:

• تَجَلّیٰ: آشکار شدن، ظاهر گشتن و روشنایی بخشیدن به افقها.

تفسیر آیه:

خداوند متعال در این آیه به روز سوگند یاد میکند، آنگاه که با نور و روشنایی خود آشکار میشود و تاریکی شب را از بین میبرد. روز با تجلّی خود، نشانههای قدرت الهی را نمایان میسازد و جهانی را که در ظلمت فرو رفته بود، با ضیای خویش روشن میکند. این سوگند، توجه انسان را به نظم شگفتانگیز آفرینش و تناوب شب و روز جلب مینماید و یادآور آن است که همانگونه که روز پس از شب میآید و ظلمت را میزداید، حق نیز پس از باطل آشکار میشود و نور ایمان، تاریکی جهل و گمراهی را از بین میبرد.

فواید و پیامهای آیه:

• آیه ما را به تفکر در نظام دقیق و منظم آفرینش دعوت میکند؛ اینکه شب و روز با نظمی بینقص در پی یکدیگر میآیند، نشانه حکمت و قدرت بیپایان خداوند است.
• تجلّی روز پس از شب، نمادی از امید و رحمت الهی است؛ هیچ تاریکی ماندگار نیست و پس از هر سختی، آسانی فرا میرسد.
• این آیه به ما میآموزد که دلهای مؤمنان نیز همچون روز، باید با نور ایمان و یاد خدا روشن باشد و تاریکی گناه و غفلت را از خود بزدایند.
• سوگند خداوند به این پدیدههای طبیعی، بیانگر اهمیت و ارزش آنهاست و ما را به شکرگزاری از نعمتهای بیبدیل الهی همچون نور روز و برکات آن ترغیب میکند.