Surat Asy-Syarh — Ayat 7

1) Tegese tembung-tembung kang perlu dimangerteni:

• فَرَغْتَ (faraghta): yen wis rampung, wis lega, wis ora ana penggaweyan maneh.
• فَانصَبْ (fanshab): mula padha nyambut gawe kanthi temen, nglakoni kanthi sregep lan ora kesel.

2) Tegese ayat:

Dadi yen kowe wis rampung saka penggaweyan-penggaweyan donya lan sakabehe kesibukanmu, mula padha temen-temenen lan sregep ing ngibadah marang Pangeranmu. Yen wis rampung saka shalat lan ibadah-ibadah liyane, utawa wis rampung saka sakabehe penggaweyanmu, mula padha nyambut gawe kanthi temen lan aja kesel, yaiku nglakoni apa kang wis didhawuhake kanthi terus-terusan lan ora leren. Lan mung marang Pangeranmu wae kowe padha ngarep-arep lan kepengin apa kang ana ing ngarsane.

3) Piwulang kang bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake marang kita supaya ora nyia-nyiakake wektu luang. Saben-saben ana wektu lega, kudu dienggo kanggo ngibadah lan nyedhaki Pangeran.
• Urip iki kudu tansah sregep lan ora kesel ing babagan kebaikan. Ora ana wektu kanggo leren saka ngelakoni kabecikan.
• Nggoleki dunya iku ora dilarang, nanging yen wis rampung saka urusan dunya, kudu langsung bali marang ngibadah.
• Kabeh pangarep-arep lan kekarepan mung kudu disandherake marang Pangeran Allah wae, ora marang liyane.
• Iki nuduhake yen agama Islam iku agama kang ngajeni wektu lan nyemangati umate supaya tansah produktif lan migunani.