سورت شرح — آیت 7

فَا إِذَا فَرَغْتَ فَانصَبْ

د کلمو معناګانې:

• فَرَغْتَ: ته فارغ شوې، ستا کارونه خلاص شول.
• فَانصَبْ: نو هڅه وکړه، ځان ستړی کړه، په عبادت کې کوښښ وکړه.

د آیت تفسیر:

کله چې ته له خپلو دنيوي کارونو او مصروفیتونو څخه فارغ شوې، نو په عبادت او بندګۍ کې کوښښ او هڅه وکړه. دا چې له یوه کار څخه فارغ شوې، نو بل کار ته مخ کړه؛ یعنې له دنيوي چارو څخه فارغېدل د عبادت وخت دی، نه د آرام او ناستې وخت. خپل ټول وخت د الله تعالی په اطاعت او بندګۍ کې تېر کړه، او د خپل رب له عبادت څخه مه ستړېږه. دا آیت د مسلمان لپاره یو لارښود دی چې تل په فعاله توګه د الله تعالی په عبادت او نیکۍ بوخت وي، او له یوه نیک کار څخه فارغېدل د بل نیک کار پیل وي.

فايدې:

• دا آیت مونږ ته دا درس راکوي چې د ژوند هره شیبه باید په ګټوره توګه تېره کړو، او له دنيوي کارونو څخه فارغېدل د عبادت لپاره یو فرصت دی.
• مونږ ته دا هم ښیي چې د عبادت او بندګۍ لپاره باید تل هڅه او کوښښ وکړو، او د ستړیا یا آرام له امله عبادت پرې نه ږدو.
• دا آیت مونږ ته دا هم ورزده کوي چې د الله تعالی له عبادت سره مینه ولرو، او د هغه له رحمت او فضل څخه هیله ولرو، نه له دنیا او د هغې له سامان څخه.