Surja Esh-Sharh — Ajet 7

Kuptimet e fjalëve:

• feragte (فَرَغْتَ): mbarove, përfundove dhe u çlirove nga një punë.
• fensab (فَانصَبْ): mundohu, lodhu dhe trego zell e përkushtim.

Tefsiri i Ajetit:

Kur t’i përfundosh punët e kësaj bote dhe angazhimet e saj, ose kur të mbarosh nga namazi dhe adhurimet e tjera, atëherë trego zell e përkushtim në adhurimin e Zotit tënd dhe mos u trego përtac. Kuptimi është që besimtari duhet të vazhdojë pa ndërprerje në atë që i është urdhëruar, pa u lodhur e pa u dobësuar. Kur t’i kryesh detyrat e tua, vazhdo me punë të tjera të dobishme, dhe vetëm te Zoti yt drejtohu me shpresë për atë që është tek Ai, e mos u mbështet te askush tjetër.

Përfitimet nga Ajeti:

1. Islami është fe e ekuilibrit: nuk e ndalon njeriun nga punët e jetës, por e mëson që pas çdo pune të kësaj bote, të kujtohet për adhurimin e Zotit, që zemra të mos i lidhet vetëm me këtë botë.
2. Në këtë ajet ka nxitje për vazhdimësi në vepra të mira dhe mosndërprerje të adhurimit, sepse besimtari i vërtetë nuk njeh lodhje kur bëhet fjalë për afrimin te Zoti.
3. Ajeti na mëson se çlirimi nga një detyrë nuk është moment pushimi e plogështie, por mundësi për t’u angazhuar me diçka më të dobishme për jetën tjetër.
4. Na drejton që shpresën dhe dëshirën tonë ta kemi vetëm te Zoti, e jo te krijesat, sepse Ai është i vetmi që i jep shpërblim të plotë atij që mundohet e përpiqet në rrugën e Tij.