Surah Ash-Sharh — Aya 7

Ma’anonin Kalmomin:

• فَرَغْتَ: Ka gama, ka ƙare daga wani aiki.
• فَانصَبْ: Ka himmatu, ka sha wahala, ka yi ƙoƙari sosai.

Fassarar Ayar:

Idan ka gama daga wani aiki na duniya ko na addini, to ka tashi tsaye da himma da ƙwazo wajen yin ibada da sujada ga Ubangijinka. Wato kada ka bar lokaci ya wuce ba tare da amfani ba, amma ka ci gaba da aiki mai kyau, ka kuma yi ta ƙoƙari wajen abin da zai amfane ka a lahira. Idan ka gama wani abu, sai ka fara wani abu na ibada, don kada shaidan ya samu dama a cikin lokacin da kake zaman banza.

Fa’idodin Darasi:

1. Musulmi ya kamata ya kasance mai himma da ƙwazo, ba ya son zaman banza, amma kullum yana cika lokacinsa da abubuwa masu amfani.
2. Ayar tana nuna cewa ibada ba ta ƙarewa ba, idan ka gama wani nau’in ibada, sai ka fara wani, don haka rayuwar mumini duk ita ce ibada.
3. Tana ƙarfafa mumini ya dogara ga Allah kawai, kuma ya yi fata ga alherin da ke wurinsa, ba ga wani ba.
4. Tana nuna cewa wahala da ƙoƙari a cikin ibada suna da lada mai girma a wurin Allah, kuma su ne hanyar samun nasara a duniya da lahira.