سورت شرح — آیت 8

1. د کلمو معناوې:

• "فَارْغَب": رغبت کول، هیله کول، او د یو شي په لور زړه ښه کول. دلته مراد د الله تعالی په لور رغبت او هیله کول دي.

1. د آیت تفسیر:

کله چې ته له دنیوي کارونو او مصروفیتونو فارغ شې، نو د عبادت او بندګۍ لپاره هڅه وکړه، او خپله رغبت او هیله یوازې خپل رب ته وړاندې کړه. یعنې خپل زړه او تمایل یوازې د الله تعالی په لور وګرځوه، له هغه پرته له هیچا نه مه هیله کوه، او په ټولو چارو کې یوازې پر هغه توکل وکړه. د الله تعالی په حضور کې تضرع او زاري وکړه، او له هغه نه د خیر او برکت غوښتنه وکړه. دا آیت د دې لارښوونه کوي چې د بندګۍ او دعا وخت کې باید زړه له نورو ټولو شیانو بېله شي او یوازې د الله تعالی په لور متوجه شي.

1. ګټې او عبرتونه:

• دا آیت مونږ ته د توحید او اخلاص درس راکوي، چې باید خپله رغبت او هیله یوازې له الله تعالی سره وکړو.
• مونږ ته دا ښیي چې د دنیوي کارونو تر څنګ باید د عبادت لپاره هم وخت وټاکو، او له فارغتیا وروسته سمدلاسه د الله تعالی په عبادت بوخت شو.
• دا آیت مونږ ته د توکل او دعا اهمیت ښیي، چې په ټولو چارو کې باید پر الله تعالی باندې توکل وکړو او له هغه نه مرسته وغواړو.
• مونږ ته دا هم ښیي چې د الله تعالی په لور رغبت کول د سکون او آرامۍ سبب کیږي، ځکه چې بنده کله خپله هیله له الله سره وکړي، نو زړه یې مطمئن او آرام پاتې کیږي.