سورت علق — آیت 10

د معنا کلمې:

• عَبْدًا: د الله بنده، دلته مراد حضرت محمد صلی الله علیه وسلم دی.
• إِذَا صَلَّىٰ: کله چې لمونځ کوي.

تفسیر:

دا آیت د تېر آیت سره تړاو لري. الله تعالی فرمايي: ته هغه کس وګوره چې منع کوي (ابوجهل) زموږ بنده (محمد صلی الله علیه وسلم) کله چې لمونځ کوي. دا د ابوجهل د بد حالت او سخت طغیان ښکارندوی دی چې د الله تعالی د بنده د عبادت څخه منع کوي. هغه بنده چې د خپل رب عبادت کوي، د منع کولو وړ نه دی، ځکه چې عبادت د بندې دنده ده او د هغه څخه منع کول ډېر بد عمل دی.

دا آیت د دې خبرې مبالغه ښیي چې د عبادت څخه منع کول څومره بد او کرکه کار دی، په ځانګړې توګه کله چې دا بنده د الله رسول وي او لمونځ د کعبې په شان سپیڅلي ځای کې ادا کوي.

فايدې:

1. له دې آیت څخه معلومېږي چې لمونځ د اسلام یو له سترو عبادتونو څخه دی، تر دې چې د دښمنانو مخالفت یې هم نه شي درولای.
2. د مسلمانانو لپاره دا پیغام دی چې د الله عبادت ته دوام ورکړي، که څه هم دښمنان یې مخالفت وکړي.
3. دا آیت د صبر او استقامت درس ورکوي، چې د دښمنانو له مخالفت سره سره باید په عبادت ولاړ واوسو.
4. د ابوجهل په څېر کسان چې د نیکۍ څخه منع کوي، د الله په نزد سخت مجازات لري، او دا د مسلمانانو لپاره تسلیت دی چې د دښمنانو له مخالفت څخه مه وېرېږي.