Surja El-Alak — Ajet 10

Kuptimet e fjalëve:

• عَبْدًا: robi (këtu nënkuptohet Muhammedi a.s.).
• إِذَا صَلَّى: kur falet (namaz).

Tefsiri i vargut:

Ky varg është pjesë e një konteksti që flet për një njeri tiran e arrogant (Ebu Xhehl), i cili e ndalonte robin e Allahut, Muhammedin a.s., që të falej pranë Qabes. Allahu i Lartësuar e përshkruan këtë rob me fjalën "عَبْدًا" (rob), e cila vjen e pacaktuar (indefinite) për të theksuar dhe për të madhëruar pozitën e tij të lartë, sepse robëria ndaj Allahut është nderi më i madh. Detyra e robit është adhurimi i Zotit të tij, prandaj ndalimi i tij nga namazi është veprimi më i shëmtuar dhe më i urryer. Ky varg tregon se ky tiran e ndalonte atë pikërisht në momentin kur ai ishte i përulur në namaz, duke treguar kështu armiqësinë e tij të hapur ndaj adhurimit dhe ndaj fesë së vërtetë.

Përfitimet nga vargu:

1. Namazi është adhurimi më i dashur tek Allahu, aq sa armiqtë e fesë përpiqen ta pengojnë atë.
2. Robëria ndaj Allahut nuk është poshtërim, por nder dhe lavdi për besimtarin.
3. Allahu e mbron robin e Tij besnik dhe nuk e lë të poshtëruar para armiqve, sado që ata të përpiqen ta pengojnë atë nga adhurimi.
4. Ky varg na mëson se duhet të jemi këmbëngulës në namaz, edhe nëse hasim në pengesa dhe kundërshtime nga njerëzit.