Сураи Аль-Кадр — Оят 1

1. Маънои калимаҳое, ки ба шарҳ ниёз доранд:

• «إِنَّا»: ҳарфи таъкид бо замири ҷамъ, ки ба бузургӣ ва азамати Худованд ишора мекунад.
• «أَنزَلْنَاهُ»: «онро нозил кардем» — замир ба Қуръони Карим бармегардад.
• «لَيْلَةِ الْقَدْرِ»: шаби қадр, яъне шаби арҷмандӣ, бузургӣ ва тақдир.

1. Тафсири оят:

Худованди Мутаъол бо таъкиди қавӣ хабар медиҳад, ки Қуръони Каримро дар шаби қадр нозил кардааст. Ин шаб шаби арҷмандӣ, шараф ва бузургӣ аст ва яке аз шабҳои моҳи мубораки Рамазон мебошад. Худованд Қуръонро якҷоя ба осмони дунё нозил кард ва сипас ба тадриҷ ба Паёмбари Худ (с) фурӯ фиристод. Ин шаб «шаби қадр» ном гирифтааст, зеро дар он аҷалҳо ва ризқҳои бандагон муайян ва тақдир карда мешавад. Пас, ин шаб шаби бузургӣ, баракат ва тақдир аст, ки Худованд онро бо нозил кардани Қуръон гиромӣ гардонидааст.

1. Фоидаҳое, ки аз ин оят бармеоянд:

• Қуръони Карим каломи Худованд ва бузургтарин неъмати Ҳақ аст, ки барои ҳидояти инсон нозил шудааст.
• Шаби қадр шаби бузург ва бобаракат аст; бандагон бояд онро ғанимат донанд ва бо ибодат ва дуо гузаронанд.
• Худованд дар ин шаб тақдири бандагонро муайян мекунад, пас бояд бо ихлос ва умед ба Ӯ рӯ оварем.
• Ин оят моро ба шукргузорӣ барои неъмати Қуръон ва дӯст доштани он ҳидоят мекунад ва дар дилҳо муҳаббати ислом ва Қуръонро зиёд месозад.