სურა აზ-ზუმარი pdf

ამ წიგნის [ყურანის] გარდამოსვლა არის ალლაჰისგან, დიდებულის, ბრძენის.

ჭეშმარიტად, ჩვენ გარდმოვავლინეთ შენთვის (ო, მოციქულო) ეს წიგნი [ყურანი] ჭეშმარიტებით; ამიტომ ეთაყვანე (მხოლოდ) ალლაჰს, და შენი რწმენა მთლიანად მხოლოდ მას მიუძღვენი!

ჭეშმარიტად, სუფთა (მრავალღმერთიანობისგან თავისუფალი) რწმენა ალლაჰისაა! ისინი კი, რომელთაც აიყვანეს მის გარდა მფარველები (ამბობენ): «არ ვეთაყვანებით მათ, თუ არა მხოლოდ იმიტომ, რომ დაგვაახლოვონ ალლაჰთან უფრო მეტად». ჭეშმარიტად, ალლაჰი განსჯის მათ შორის იმას, რაშიც ვერ თანხმდებოდნენ. ალლაჰი არ დაადგენს სწორ გზაზე იმას, ვინც მატყუარა, უმადურია.

ალლაჰს რომ ენებებინა დაედგინა შვილი, უსათუოდ, აირჩევდა იმისაგან, რასაც ქმნის, როგორც ნებავს. დიდება მას, იგია ალლაჰი ერთადერთი, ძლევამოსილი.

მან გააჩინა ცანი და დედამიწა ჭეშმარიტებით. მოსავს ღამეს დღეში და მოსავს დღეს ღამეში. დაიმორჩილა მზე და მთვარე [ქმნილებებისთვის სასარგებლოდ]. ყველა დაცურავს განსაზღვრულ ვადამდე. ნუთუ ის არ არის ძლევამოსილი, ყოვლისმიმტევებელი?!

მან შეგქმნათ თქვენ (ო, ადამიანებო) ერთი ადამიანიდან [ადამიდან], შემდეგ კი მისგან შექმნა მისი ცოლი [ევა] და მოავლინა თქვენთვის რვა წყვილი საქონელი . იგი [ალლაჰი] გაჩენთ დედათქვენის საშვილისნოში, ერთ ქმნილებას მეორის შემდეგ [განსაზღვრული განვითარების ეტაპებით] სამ სიბნელეში [სამ შრეში: მუცელში, საშვილისნოში და პლაცენტაში]. აი, ის არის ალლაჰი თქვენი უფალი; მას ეკუთვნის მეუფება. არ არის სხვა ღმერთი [თაყვანისცემის ღირსი], გარდა მისი; და როგორ ხართ (ჭეშმარიტებისაგან) გადახრილნი?!

თუ თქვენ (ო, ადამიანებო) იქნებით ურწმუნონი, ალლაჰს არ სჭირდება თქვენგან არაფერი, და არ იწონებს იგი ურწმუნოებას თავისი მონებისთვის. ხოლო თუ თქვენ მადლიერნი იქნებით, მას ეს მოეწონება თქვენთვის. და ერთი მატარებელი (ცოდვისა) არ დაიტვირთება სხვისი ტვირთით [არავის დაეკისრება სხვისი ცოდვა]. შემდეგ კი თქვენი დაბრუნება თქვენს უფალთან იქნება. და ის გაგიცხადებთ იმას, რასაც აკეთებდით. ჭეშმარიტად, მან უწყის ის, რაც მკერდებშია.

۞ როდესაც ადამიანს შეემთხვევა გასაჭირი, იგი მოუხმობს თავის უფალს (სთხოვს დახმარებას), მიმართავს მხოლოდ მას. ხოლო როდესაც იგი (ალლაჰი) მისგან ააცილებს გასაჭირს და მისცემს წყალობას, იგი ივიწყებს იმას, რომ ადრე მას მოუხმობდა, და ალლაჰს გაუტოლებს სხვებს, რათა სხვებიც შეაცდინოს (ჭეშმარიტი) გზიდან. უთხარი მას (ო, მოციქულო): «ისარგებლე შენი ურწმუნოებით მხოლოდ ცოტა ხნით [სანამ შენი სიცოცხლის ვადა დასრულდება], რადგან შენ (შემდეგ) იქნები ცეცხლის მკვიდრთაგან ერთ-ერთი!»

(ეს ურწმუნო უკეთესია) თუ ის, ვინც სრულად უძღვნის თავს (ალლაჰის თაყვანისცემას) ღამის საათებში, დამხობილი და ლოცვაში მდგომი, მორჩილი, შიშით მარადიული ცხოვრებისა და იმედით თავისი უფლის წყალობისა? უთხარი (ო, მოციქულო): «განა თანასწორნი არიან ისინი, ვინც იციან (თავიანთი უფალი და ჭეშმარიტი სარწმუნოება) და ისინი, ვინც არ იციან?» მაგრამ (ამ) შეგონებას ისმენენ მხოლოდ გონიერნი.

თქვი (ო, მოციქულო): «ო, ჩემო მონებო, რომლებმაც ირწმუნეთ, გეშინოდეთ თქვენი უფლის (სასჯელის)! მათ, ვინც ამ წუთისოფელში სიკეთეს აკეთებდნენ, სიკეთე ექნებათ (ასევე მომავალ ცხოვრებაშიც). და (ჭეშმარიტად) ალლაჰის მიწა განიერია (და შესაძლებელია გადასახლება იქ, სადაც თავისუფლად შეიძლება ალლაჰზე თაყვანისცემა). ჭეშმარიტად, მომთმენთ მიეცემათ მათი საზღაური უსაზღვროდ!»

უთხარი (ო, მოციქულო) (ხალხს): «ჭეშმარიტად, მე მებრძანა ალლაჰის თაყვანისცემა, რწმენის სრულად მხოლოდ მისთვის მიძღვნა,

და მებრძანა მე, რომ ვყოფილიყავი პირველი მუსლიმთაგანი ჩემს საზოგადოებაში [ვინც ალლაჰს დაემორჩილება]».

უთხარი (ო, მოციქულო) (ხალხს): «მეშინია, რომ თუ მე ჩემს უფალს ვეურჩები, დამეწევა დიდი დღის [სასამართლო დღის] სასჯელი».

თქვი (ო, მოციქულო): «(მხოლოდ) ალლაჰს ვეთაყვანები, ჩემი რწმენა [ჩემი თაყვანისცემა] მხოლოდ მისთვისაა».

მაშ, ეთაყვანეთ (ო, მრავალღმერთიანებო) ვისაც გინდათ მის გარდა (და შემდეგ მიხვდებით, როგორი უბედურება დაგატყდებათ იმ დღეს, როცა თქვენს უფალს შეხვდებით) უთხარი მათ (ო, მოციქულო): «ჭეშმარიტად, ნამდვილ დანაკარგში მყოფნი ისინი არიან, ვინც საკუთარი თავები და ოჯახები წააგეს აღდგომის დღეს. დიახ! აი, ეს არის ნათელი დანაკარგი!»

მათთვის მათ ზემოდან ცეცხლის ჩრდილები იქნება და ქვემოთაც ცეცხლის ჩრდილები იქნება. ამით ალლაჰი აშინებს თავის მონებს. ო, ჩემო მონებო, გეშინოდეთ ჩემი [სასჯელის] (შეასრულეთ ჩემი ბრძანებები და განერიდეთ ჩემს დაუმორჩილებლობას)!

ხოლო ისინი, ვინც განერიდნენ ცრუ ღვთაებას, რომ არ ეთაყვანებინათ მას, და მიუბრუნდნენ ალლაჰს, მათთვის არის სასიხარულო ამბავი. ამცნე კი (ო, მოციქულო) ჩემს მონებს კეთილი ცნობა.

ვინც ისმენს სიტყვას და მიჰყვება მის საუკეთესოს [საუკეთესო სიტყვას — ალლაჰის სიტყვას და შემდეგ მისი მოციქულის სიტყვას]! ასეთნი არიან ისინი, ვინც ალლაჰმა წარუძღვა (ჭეშმარიტ გზაზე), და ასეთნი არიან — გონების მქონენი.

ნუთუ ის, ვისთვისაც გარდაუვალია სასჯელის სიტყვა [ვინც ჯიუტად დგას ცდომილებაში და ჭეშმარიტებას ერიდება]... ნუთუ შენ (ო, მოციქულო) გადაარჩენ იმათ, ვინც ცეცხლშია?

ხოლო ისინი, რომელთაც ეშინოდათ თავიანთი უფლის, მათთვისაა ოთახები, რომელთა ზემოთაც სხვა ოთახები იქნება მოწყობილი. მათ [იმ ოთახების] ძირს მდინარეები მიედინებიან, თანახმად ალლაჰის აღთქმისა. ალლაჰი კი არ ცვლის თავის აღთქმას.

განა არ გინახავს, რომ ალლაჰმა ზეგარდმოავლინა ციდან წყალი და მოჰფინა წყაროებად დედამიწაზე? მერე ამოიყვანა მისით მიწიდან ნათესი ფერად-ფერადი. მერე ჭკნება იგი და ხედავ მას გაყვითლებულად. შემდეგ აქცევს იგი მას ნატეხებად. ჭეშმარიტად, ამაში შეხსენებაა გონების მქონეთათვის.

ნუთუ ის, ვისი გულიც ალლაჰმა გააფართოვა ისლამისთვის და ვისაც აქვს სინათლე თავისი უფლისგან, [თანასწორია იმისა, ვისაც ალლაჰმა რწმენა არ მისცა?] ვაი მათ, რომელთა გულებიც გაქვავებულია ალლაჰის ხსენებისთვის! ასეთნი აშკარა ცდომილებაში იმყოფებიან.

ალლაჰმა გარდმოავლინა საუკეთესო ამბავი [ყურანი] — წიგნი, რომლის ნაწილები მსგავსია, და განმეორებადი [სადაც განმეორებით არის მოყვანილი მტკიცებულებები და განმარტებები, ისტორიები და დებულებები]. მისგან ჟრუანტელი უვლით იმათ კანს, რომელთაც ეშინიათ თავიანთი უფლის. შემდეგ კი მათი კანი და გულები რბილდება ალლაჰის ხსენებისთვის (როცა ისმენენ სამოთხის დაპირებას). ეს არის გზა ალლაჰისა. ალლაჰი ამით [ყურანით] წარუძღვის, ვისაც ისურვებს. ხოლო იმას, ვისაც ალლაჰი გზას აუბნევს, არავინ ეყოლება სწორ გზაზე დამდგენი.

ნუთუ თანასწორია ის, ვინც თავისი სახით იგერიებს ყველაზე მძიმე სასჯელს აღდგომის დღეს, და ის, ვინც სამოთხეში იმყოფება სიხარულში? და (იმ დღეს) ბოროტებს [მრავალღმერთიანებს] ეთქმებათ: «გემო გაუსინჯეთ იმ [ცოდვათა] შედეგებს, რაც შეიძინეთ!»

წინათ მათამდე მყოფნიც უარყოფდნენ (მოციქულებს), და მოვიდოდა მათთან სასჯელი იქიდან, საიდანაც ისინი ვერც კი გრძნობდნენ [საიდანაც არც ელოდნენ].

ალლაჰმა აგემა მათ დამცირება მიწიერ ცხოვრებაში; ხოლო იმქვეყნის სასჯელი უფრო დიდია, ნეტავ იცოდნენ!

და აი, ჩვენ მოვიყვანეთ ადამიანებისთვის ამ ყურანში სხვადასხვაგვარი მაგალითები, რათა დაფიქრდნენ.

(და მოვავლინეთ იგი) ყურანი არაბულ ენაზე, ყოველგვარი ნაკლის გარეშე [არ არის მასში სიმრუდე და ბუნდოვანება], ეგების, ალლაჰის სასჯელის შიში ჰქონოდეთ!

ალლაჰს მოჰყავს მაგალითი: კაცისა [მონა], რომელსაც ერთდროულად რამდენიმე ბატონი ჰყავს და რომელზეც ეს თანამფლობელები ერთმანეთს ედავებიან (და ეს მონა დაბნეულია, როგორ დააკმაყოფილოს ისინი ყველანი), და კაცი [მონა], რომელიც ეკუთვნის მხოლოდ ერთ ადამიანს (და ზუსტად იცის, რა სურს მის ბატონს). თანასწორნი არიან ისინი მაგალითით? დიდება ალლაჰს! მაგრამ მათ [მრავალღმერთიანთა] უმრავლესობამ არ იცის!

ჭეშმარიტად, შენ (ო, მოციქულო) მომაკვდავი ხარ [მოკვდები], და ჭეშმარიტად, ისინი (აგრეთვე) მომაკვდავნი არიან [ისინიც მოკვდებიან].

შემდეგ თქვენ (ო, ადამიანებო) აღდგომის დღეს თქვენი უფლის წინაშე იდავებთ [და იქ გაირკვევა სიმართლე].

۞ და ვინ არის იმაზე უფრო უსამართლო, ვიდრე ის, ვინც ალლაჰზე სიცრუე შეთხზა და ჭეშმარიტება სიცრუედ მიიჩნია, როცა იგი მასთან მოვიდა? განა ურწმუნოთა სამყოფელი გეენა არ არის?

ხოლო ის, ვინც ჭეშმარიტებით მოვიდა (სიტყვებსა და საქმეებში) [მოციქულთაგან და მათ მიმდევართაგან] და აღიარა იგი — სწორედ ისინი არიან ღვთისმოშიშნი.

მათ ექნებათ, რასაც ინებებენ თავიანთ უფალთან. ესაა საზღაური კეთილისმქმნელთა.

რომ ალლაჰმა აპატიოს მათ ყველაზე ცუდი, რაც (ამქვეყნად) ჩაიდინეს (მათი სინანულისა და ცოდვებისგან განრიდების გამო), და დააჯილდოვოს ისინი უკეთესით, ვიდრე რასაც ჩადიოდნენ.

განა ალლაჰი არ არის საკმარისი თავისი მსახურისთვის? და ისინი [მრავალღმერთიანები] შენ გაშინებენ მის [ალლაჰის] გარდა სხვებით (კერპებით). ვისაც ალლაჰი გზას ააცდენს, (მაშინ) არ არსებობს მისი სწორ გზაზე დამდგენი.

და ვისაც ალლაჰი ჭეშმარიტ გზაზე დაადგენს, მას ვერავინ ააბნევს [ვერავინ შეძლებს მის შეცდენას]. განა ალლაჰი არ არის დიდებული, (და) არ არის შურისმგებელი?

და თუ შენ (ო, შუამავალო) ჰკითხავ მათ [მრავალღმერთიანებს]: «ვინ შექმნა ცანი და მიწა?» ისინი უეჭველად იტყვიან: «ალლაჰმა». უთხარი (მათ): «ნუთუ არ დაფიქრებულხართ იმათზე, რომლებსაც ალლაჰის გარდა (მოუხმობთ) ევედრებით [თქვენს ღვთაებებს] თუ ალლაჰს ჩემთვის (რამე) ზიანის მოყენება მოესურვება, შეძლებენ კი მისი ზიანისგან მიხსნან? ან თუ ის თავის წყალობას ინებებს ჩემთვის, შეაკავებენ კი მის წყალობას?» (ისინი აუცილებლად იტყვიან: არა, ღვთაებებს ამის გაკეთება არ შეუძლიათ) უთხარი: «ჩემთვის საკმარისია ალლაჰი, მას მიენდობიან მინდობილები».

უთხარი (ო, შუამავალო): «ო, ჩემო ხალხო! იმოქმედეთ (როგორც გინდათ) თქვენი უნარისამებრ, (და) ჭეშმარიტად, მეც (ასე) ვიმოქმედებ (როგორც ჩემმა უფალმა მიბრძანა). და მალე გაიგებთ,

ვის (ჩვენ შორის) მოუვა დამამცირებელი სასჯელი [ამქვეყნად], და ვისზე დარჩება მარადიული სასჯელი [საიქიოში]?»

ჭეშმარიტად, ჩვენ გარდმოგივლინეთ შენ (ო, შუამავალო) წიგნი (ყურანი) ხალხისთვის ჭეშმარიტებით. ვინც სწორ გზას დაადგება, თავისთვისვე დაადგება, ხოლო ვინც გზას ასცდება, თავისდა საზიანოდ ასცდება. და შენ (ო, შუამავალო) არ ხარ მათზე პასუხისმგებელი.

ალლაჰი იღებს სულებს მათი სიკვდილის ჟამს და მათ, რომლებიც არ მომკვდარან, ძილში [ძილის დროს სული ასევე ტოვებს სხეულს.]. შემდეგ ის იტოვებს იმას, ვისთვისაც სიკვდილი განუსაზღვრა და აბრუნებს სხვებს დათქმულ დრომდე. ჭეშმარიტად, ამაშია სასწაულები მოაზროვნე ხალხისთვის.

თუ მათ ალლაჰის გარდა შუამავლებად აირჩიეს? უთხარი (მათ) (ო, შუამავალო): «განა (მიიღებთ მათ შუამავლად, როგორც თავად ამბობთ), მაშინაც კი, როცა მათ [ცრუ ღვთაებებს] არაფერი გააჩნიათ და არაფერი ესმით?»

უთხარი (ო, შუამავალო): «ყველა შუამდგომლობა სრულიად ალლაჰს ეკუთვნის. მას ეკუთვნის სრული მეუფება ცათა და მიწაზე, შემდეგ მასთან დაბრუნდებით».

და როცა მხოლოდ ალლაჰი იხსენიება, ზიზღით ივსება გულები იმათი, ვისაც არ სწამს საიქიო. მაგრამ როდესაც მის გარდა სხვები [მათი ცრუ ღვთაებები] იხსენიება, ისინი ხარობენ (რადგან მრავალღმერთიანობა მათ სურვილებს შეესაბამება).

თქვი: «ო, ალლაჰ, ცათა და მიწათა შემოქმედო, უხილავისა და ხილულის მცოდნევ! შენ განსჯი შენს მსახურებს იმის გამო, რაშიც ისინი (მიწიერ ცხოვრებაში) არ თანხმდებოდნენ».

და უსამართლობის ჩამდენთ რომ ჰქონოდათ ყოველივე, რაც დედამიწაზეა [მთელი სიმდიდრე], და კიდევ იმდენივე მასთან ერთად, ისინი ნამდვილად შესთავაზებდნენ მას გამოსასყიდად (თავის გადასარჩენად) საშინელი სასჯელის აღდგომის დღეს. და მათ ალლაჰისგან ეუწყათ ის [სასჯელი], რომელსაც არ მოელოდნენ.

და [განკითხვის დღეს] მათ გამოაშკარავდათ მათი საქმეები, [ალლაჰის უარყოფა და ურჩობა], რომლებიც მოიპოვეს, და დაატყდათ თავს ის [სასჯელი], რომელსაც (ადრე) დასცინოდნენ.

და როდესაც ადამიანს უბედურება შეემთხვევა, ის ჩვენ მოგვიხმობს (დახმარების სათხოვნელად). შემდეგ, როდესაც ჩვენ მას ჩვენგან წყალობას ვანიჭებთ, ის ამბობს: «ეს მე ალლაჰის ცოდნის გამო მებოძა (რომ მე ამას ვიმსახურებდი)». არა, ეს გამოცდაა (რომელშიც ცხადი ხდება, მისი მსახურებიდან ვინ არის მადლიერი და ვინ — ურჩი), მაგრამ უმეტესობამ მათგანმა არ იცის (ეს) (და ამიტომ ალლაჰის გამოცდას მის საჩუქრად აღიქვამს)!

უკვე თქვეს (ეს) იმათ, ვინც მათზე უწინ იყვნენ, და ვერ გადაარჩინეს ისინი (ალლაჰის სასჯელისგან) იმან, რაც მათ მოიხვეჭეს, (ვერც შვილებმა და ვერც სიმდიდრემ).

და ეწიათ მათ უბედურება თავიანთი ბოროტი საქმეების შედეგებით, რომლებიც თავადვე ჩაიდინეს. და ვინც ამათ შორის უსამართლობას სჩადის, ისინიც დაიტანჯებიან თავიანთი ბოროტი საქმეების შედეგებით და ვერ შეძლებენ გამარჯვებას (მისი სასჯელისგან თავის დაღწევას).

განა არ იციან, რომ ალლაჰი ვისაც სურს, გაუზრდის საზრდოს და ვისაც სურს, შეუზღუდავს? უეჭველად, ამაში ნიშნებია მორწმუნე ხალხისთვის.

უთხარი (ო, შუამავალო): «ო, ჩემო მსახურებო, რომლებმაც საკუთარი თავის წინააღმდეგ გადაამეტეთ [ცოდვების გამო], ნუ გაიცრუებთ იმედს ალლაჰის წყალობაზე! ჭეშმარიტად, ალლაჰი სრულად აპატიებს ცოდვებს (მათ, ვინც მოინანიებს, რაოდენ მძიმეც არ უნდა იყოს ეს ცოდვები): რადგან ჭეშმარიტად, ის არის მპატიებელი, შემწყალებელი!

და მიუბრუნდით (ო, ადამიანებო) თქვენს უფალს (მდაბლობითა და სინანულით) და დაემორჩილეთ მას, სანამ სასჯელი დაგატყდებათ თავს, (რადგან) მაშინ [როდესაც სასჯელი მოვა] არავინ დაგეხმარებათ [არავინ შეგეწევათ].

და მიჰყევით საუკეთესოს, რაც თქვენი უფლისგან გამოცხადდა, სანამ სასჯელი მოულოდნელად დაგატყდებათ თავს, როდესაც მას ვერც კი იგრძნობთ,

რათა (შემდგომში) სულმა [ადამიანმა] არ თქვას: "ოჰ, ვაი ჩემს უგულებელყოფას ალლაჰის მიმართ. და მე მხოლოდ ერთ-ერთი ვიყავი იმათგან, ვინც დასცინოდა (ალლაჰის ბრძანებას, მის წიგნს, მის შუამავალსა და მორწმუნეებს)"».

ან (რომ არ თქვას კაცმა): «ალლაჰს რომ ჩემთვის (სწორი გზა) ეჩვენებინა, ნამდვილად ვიქნებოდი ღვთისმოშიშთაგანი».

ან (რომ არ თქვას), როდესაც იხილავს სასჯელს (ალლაჰისას), რომელიც მოიცავს მას განკითხვის დღეს: «ოჰ, ნეტავ კვლავ მქონდეს სიცოცხლის შესაძლებლობა, მაშინ ალლაჰის მორჩილებაში ერთგულთაგანი ვიქნებოდი!»

პირიქით, მოგივიდა შენ ჩემი აიათები, მაგრამ შენ ისინი სიცრუედ მიიჩნიე, გადიდგულდი და იყავი ურწმუნოთაგანი.

და აღდგომის დღეს იხილავ მათ, რომელნიც ალლაჰზე სიცრუეს ამბობდნენ, სახეები გაშავებული ექნებათ. განა ჯოჯოხეთში არ არის სამყოფელი ამპარტავანთათვის?

ალლაჰ კი გადაარჩენს (ჯოჯოხეთის სასჯელისგან) მათ, ვინც ფრთხილობდა (მის სასჯელს), რადგან მათ უკვე ებრძანა, რომ წარმატებულნი ყოფილიყვნენ. არცერთი ბოროტება არ შეეხებათ [ჯოჯოხეთის სასჯელის ერთ ნაწილსაც კი], და არ დამწუხრდებიან (იმის გამო, რაც თავიანთ მიწიერ ცხოვრებაში დაკარგეს).

ალლაჰია ყოველივეს შემქმნელი და ის არის ყოველივეს განმგებელი.

მას ეკუთვნის ცათა და მიწის გასაღებნი. ხოლო რომელთაც არ ირწმუნეს ალლაჰის აიათები, სწორედ ისინი არიან წაგებულნი.

უთხარი: «ნუთუ ალლაჰის გარდა სხვაზე მიბრძანებთ, რომ თაყვანი ვცე, ჰეი, უმეცარნო?!»

და უკვე შთაგეგონა შენ და მათაც, ვინც შენამდე იყვნენ (ო, შუამავალო): «თუკი შენ თანაზიარს დაუდგენ (ალლაჰს), უთუოდ ფუჭი გახდება შენი საქმენი და წაგებულთა შორის აღმოჩნდები».

პირიქით, (მხოლოდ) ალლაჰს ეთაყვანე და იყავი მადლიერთაგანი.

და ვერ შეაფასეს მათ ალლაჰი ჯეროვნად. და მთელი დედამიწა მის მუჭში იქნება განკითხვის დღეს, და ცანი დახვეული იქნება მის მარჯვენაში. დიდება მას! და ის დიდებულია იმაზე, რასაც მას უთანასწორებენ.

და ჩაიბერება საყვირში და გონს დაკარგავს ყველა, ვინც ცათა შინაა და ვინც მიწაზეა, გარდა იმისა, ვისაც ალლაჰი ინებებს. შემდეგ კვლავ ჩაიბერება მასში და აჰა, ისინი წამომდგარნი იქნებიან და დაელოდებიან (ანგარიშებას).

და (განკითხვის დღეს) მიწა განათდება თავისი უფლის ნათელით, და დაიდება წიგნი [თითოეული ადამიანის საქმეების წიგნი], და წინასწარმეტყველები (რომლებიც დაამოწმებენ თავიანთი თემების წინაშე, რომ მათ მიუტანეს ის, რაც ალლაჰმა უბრძანა მათ) და მოწმეები [წერის ანგელოზებს], და მათ შორის გადაწყვეტილება ჭეშმარიტებისამებრ იქნება მიღებული, და მათ არავითარ შემთხვევაში არ დაჩაგრავენ [არც მათი კეთილი საქმეები შეუმცირდებათ, არც დაისჯებიან იმ ბოროტებისთვის, რაც არ ჩაუდენიათ].

და ყოველ სულს სრულად მიეზღვება იმისათვის, რაც მოიმოქმედა. და მან (ალლაჰმა) ყველაზე უკეთ იცის, რასაც ისინი სჩადიოდნენ.

ხოლო ურწმუნონი ჯოჯოხეთში იქნებიან ჩაყვანილნი ჯგუფ-ჯგუფად (ერთმანეთის მიყოლებით); და როდესაც მივლენ მასთან, მისი კარიბჭეები გაიღება და მისი მცველები ეტყვიან მათ [ურწმუნოთ]: «განა არ მოგივიდნენ თქვენთან (ალლაჰისგან) შუამავლები თქვენიდანვე, რომლებიც გიკითხავდნენ თქვენი უფლის აიათებს და გაფრთხილებდნენ თქვენ ამ თქვენი დღის შეხვედრაზე»? ისინი [ურწმუნონი] იტყვიან: «დიახ, (მოვიდნენ და გაგვაფრთხილეს)». მაგრამ სასჯელის სიტყვა (ალლაჰის მიერ დაპირებული) ურწმუნოთათვის მტკიცეა!

და ეტყვიან მათ: «შედით ჯოჯოხეთის კარიბჭეში, (და დარჩით) შიგნით სამუდამოდ!» და (რაოდენ) ცუდია ამპარტავანთა სამკვიდრებელი!

და წაუძღვებიან მათ, ვინც თავიანთი უფლის (სასჯელის) შიშობდა [ერთღმერთიანებს, რომლებიც მას ემორჩილებოდნენ], სამოთხეში ჯგუფ-ჯგუფად. და როდესაც ისინი იქ [სამოთხესთან] მივლენ, და მისი კარიბჭეები გაიღება და მისი მცველები ეტყვიან მათ: «მშვიდობა თქვენზე! თქვენ კეთილნი ხართ! შედით (ბედნიერების სამყოფელში) მარადიულად დასარჩენად!»

და ისინი [მორწმუნეები] იტყვიან (როდესაც იხილავენ, რა მოუმზადა მათ უფალმა სამოთხეში): «დიდება ალლაჰს, რომელმაც შეასრულა თავისი აღთქმა და მოგვცა ჩვენ მიწა (სამოთხისა) მემკვიდრეობად. ჩვენ დავბინავდებით სამოთხეში, სადაც მოვისურვებთ». და რა შესანიშნავია იმათი საზღაური, ვინც იშრომა!

და შენ (ო, შუამავალო) იხილავ ანგელოზებს, რომლებიც გარს ერტყმიან 'არშს (ალლაჰის ტახტს) და განადიდებენ თავიანთ უფალს, ქებით ამაღლებენ მას. და მათ [ყველა ქმნილებას] შორის გადაწყდება, და იქნება ნათქვამი: «ქება-დიდება ალლაჰს, სამყაროთა უფალს!»