სურა სადი pdf

საად . (მე, ალლაჰი) ვფიცავ ყურანს, (რომელიც) შეხსენებას შეიცავს (ადამიანებისთვის)!

ხოლო ისინი, ვინც გახდნენ ურწმუნონი, იმყოფებიან ამპარტავნებაში და განხეთქილებაში [ჭეშმარიტებასთან წინააღმდეგობაში].

რამდენი თაობა გავანადგურეთ მათამდე, და მაშინ, როცა სასჯელი მოვიდა, მათ შეჰღაღადეს [მიმართეს მონანიებას], მაგრამ უკვე ძალიან გვიანი იყო, რომ თავიდან აეცილებინათ იგი.

და გაუკვირდათ მათ [ურწმუნოებს], რომ მოვიდა მათთან შემგონებელი მათგანვე. და თქვეს ურწმუნოებმა: «ეს მატყუარა ჯადოქარია!

ნუთუ მან ღმერთები ერთ ღმერთად აქცია? ნამდვილად, ეს [რისკენაც ის მოუწოდებს] — ჭეშმარიტად საოცარი საქმეა!»

და წავიდნენ მათგან დიდებულნი [ყურაიშელები] (ერთ-ერთი შეკრებიდან, სადაც ალლაჰის მოციქული მათ ერთღმერთიანობისკენ მოუწოდებდა) და ერთმანეთს ეუბნებოდნენ: «წადით (თქვენი გზით და თქვენი რწმენით) და მტკიცედ იყავით თქვენი ღმერთების მიმართ! ჭეშმარიტად, ეს [რისკენაც მუჰამმადი მოუწოდებს] არის რაღაც, რაც (მას) სურს [ამით მას პატივის მოპოვება და მიმდევრების შეძენა უნდა].

ჩვენ არ გვსმენია ამის შესახებ ბოლო სწავლებაში [ქრისტიანობაში]. ეს სხვა არაფერია, თუ არა მოგონილი.

ნუთუ შეხსენება [ყურანი] სწორედ მას [მუჰამმადს] (და არა სხვას) ჩამოევლინა ჩვენს შორის?» არა! ისინი ეჭვში არიან ჩემი შეხსენების შესახებ! არა! მათ ჯერ კიდევ არ უგემიათ ჩემი სასჯელი!

ან ნუთუ მათ ხელთ აქვთ შენი უფლის წყალობის საუნჯეები უზენაესისა და უხვად მიმნიჭებლისა?

ან ნუთუ მათ ეკუთვნით ძალაუფლება ცათა, მიწის და იმ ყველაფრის, რაც მათ შორისაა? მაშ, ავიდნენ ისინი თოკებით [მაღალ ცაზე].

ეს ლაშქარი ერთხელ განადგურდება, და იგი (ერთ-ერთია) იმ დაჯგუფებებს შორის.

მათზე ადრე უარყვეს (თავიანთი მოციქულები) ნუჰის ხალხმა, ადმა [ჰუდის ხალხმა] და ფარაონმა, ძელების [პირამიდებისა და მრავალრიცხოვანი ლაშქრის] მფლობელმა.

და სამუდმა [სალიჰის ხალხმა], ლუტის ხალხმა და ალ-აიქის მკვიდრებმა [შუ'აიბის ხალხმა]. და ისინი (იყვნენ) დაჯგუფებები.

თითოეულმა მათგანმა უარყო [ალლაჰის მოციქულები], და დაატყდათ ჩემი სასჯელი!

და არაფერს ელიან ისინი [მრავალღმერთიანები], გარდა ერთი გამანადგურებელი ხმაურისა [საყვირის ხმაურისა, რომელშიც ჩაბერავს ანგელოზი ისრაფილი], ამის შემდეგ კი უკვე არ იქნება დაბრუნება.

და თქვეს მათ [დაცინვით]: «უფალო ჩვენო! დააჩქარე ჩვენთვის ჩვენი წილი [სასჯელისა] ანგარიშსწორების დღემდე».

მოითმინე [ო, შუამავალო] ის, რასაც ამბობენ ისინი, და გაიხსენე ჩვენი მონა, [შუამავალი] დაუდი ძალის მქონე. ჭეშმარიტად, ის იყო მობრუნებული [ალლაჰისკენ].

ჭეშმარიტად, ჩვენ დავუქვემდებარეთ მას [შუამავალ დაუდს] მთები, რომლებიც მასთან ერთად ადიდებდნენ ალლაჰს საღამოობით და მზის ამოსვლისას.

და (დავუმორჩილეთ მას) ფრინველებიც, ერთად შეკრებილნი. ყველა მათგანი [მთებიც და ფრინველებიც] მას ემორჩილებოდა [წინასწარმეტყველ დაუდს].

და გავამყარეთ მისი მმართველობა, და მივანიჭეთ მას სიბრძნე და გამჭრიახობა.

განა არ მოგივიდა შენ (ო, შუამავალო) ცნობა მოდავეებზე, თუ როგორ გადაძვრნენ ისინი კედელზე (და არა კარით) და (აღმოჩნდნენ) სამლოცველოში?

როცა ისინი დაუდთან შევიდნენ, მას შეეშინდა მათი (რადგან ჩვეულებრივ მასთან არავინ შედიოდა, ხოლო ეს ორი კედელზეც კი გადმოძვრა). მათ უთხრეს: «ნუ გეშინია! ჩვენ ორი მოდავე მხარე ვართ — ერთმა ჩვენგანმა მეორეს უსამართლობა გაუკეთა. ამიტომ განსაჯე ჩვენ შორის ჭეშმარიტებით, ნუ იქნები უსამართლო და გვიჩვენე სწორი გზა».

(ერთ-ერთმა მათგანმა თქვა): «აი, ეს ჩემი ძმაა. მას ოთხმოცდაცხრამეტი ცხვარი ჰყავს, მე კი ერთი ცხვარი მყავს. მან მითხრა: "მომანდე იგი მე!" — და თავისი სიტყვით [მჭევრმეტყველებით] მაჯობა».

[დაუდმა] თქვა: «მან [შენმა ძმამ] უსამართლოდ მოგექცა, როცა შენი ცხვარი თავის ცხვრებს მიამატა. და, ჭეშმარიტად, მრავალი თანამონაწილე (რაიმე საქმეში) ერთმანეთს უსამართლოდ ექცევა, გარდა მათისა, ვინც ირწმუნა და კეთილი საქმეები აკეთა, — და ასეთები ცოტანი არიან». და იფიქრა დაუდმა, რომ ჩვენ მხოლოდ გამოვცადეთ იგი ამ დავით; მაშინ მან თავისი უფლისგან პატიება ითხოვა, მუხლმოდრეკით დაემხო და მონანიებით მიუბრუნდა (ალლაჰს). ۩

და მივუტევეთ მას ეს [საქმე]. და უეჭველად, მისთვის ჩვენთან დაახლოება და საუკეთესო დაბრუნება აქვს.

ო, დაუდ! ჭეშმარიტად, ჩვენ დაგადგინეთ მმართველად დედამიწაზე [მოგანიჭეთ ძალაუფლება]. მაშ, განსაჯე ადამიანებს შორის ჭეშმარიტებით და ნუ გაჰყვები ვნებას, თორემ ის გადაგახვევინებს ალლაჰის გზიდან! ჭეშმარიტად, მათთვის, ვინც გადაუხვევს ალლაჰის გზას, მძიმე სასჯელია იმის გამო, რომ მათ დაივიწყეს განკითხვის დღე.

და ჩვენ არ შეგვიქმნია ცა, მიწა და ის, რაც მათ შორისაა, ამაოდ. ეს არის მხოლოდ ვარაუდი იმათი, ვინც ურწმუნო გახდა. და ვაი [მძიმე სასჯელი] იმათ, ვინც ურწმუნო გახდა, ცეცხლის გამო!

ნუთუ ჩვენ მათ, ვინც ირწმუნა და კეთილი საქმეები აკეთა, გავუთანაბრებთ მათ, ვინც დედამიწაზე ბოროტებას თესავს? ან ნუთუ ღვთისმოშიშებს ცოდვის მოყვარულებს გავუთანაბრებთ?

(ეს არის) წიგნი [ყურანი], რომელიც ჩვენ შენ ჩამოგივლინეთ, კურთხეული, რათა (ადამიანები) დაფიქრდნენ მის აიათებზე და რათა (მათ შორის) გონიერებმა გაიხსენონ.

და ვუბოძეთ ჩვენ დაუდს (ვაჟი) სულაიმანი. რა შესანიშნავი მსახური იყო (სულაიმანი)! ჭეშმარიტად, იგი (ხშირად) მიმართავდა [ალლაჰს].

აი, ერთ საღამოს მას [სულაიმანს] წარუდგინეს ცხენები — მშვიდად მდგარნი, კეთილშობილური ჯიშის .

და თქვა მან: «ჭეშმარიტად, ისე მოხდა, რომ მიწიერი სიკეთის [ცხენების] სიყვარული ჩემი უფლის ხსენებაზე მეტად შემიყვარდა, (იმდენად, რომ მათით გავერთე) ვიდრე იგი [მზე] საფარს [ჰორიზონტს] მიღმა არ მიიმალა .

დამიბრუნეთ ისინი [ცხენები]!» და დაიწყო მათი ფერება წვივებსა და კისრებზე .

და უკვე გამოვცადეთ ჩვენ სულაიმანი და მის ტახტზე სხეული დავაგდეთ, შემდეგ კი იგი (მონანიებით) ალლაჰს მიუბრუნდა.

[სულაიმანმა] თქვა: «უფალო ჩემო! მაპატიე მე და მომანიჭე ისეთი მეფობა [ძალაუფლება], რომელიც ჩემს შემდეგ არავის შეეფერება. ჭეშმარიტად, შენ ხარ მომმადლებელი».

და [ჩვენ ვუპასუხეთ მის ვედრებას და] დავუმორჩილეთ მას ქარი, რომელიც მისი ბრძანებით მსუბუქად [მორჩილად] ქროდა იქ, სადაც მას სურდა,

და [ასევე დავუმორჩილეთ მას] სატანები ყოველი მშენებელი და მყვინთავი,

და [ასევე დავუმორჩილეთ მას] სხვები, ბორკილებით შეკრულნი [რათა მათ ზიანი არ მიეყენებინათ სხვებისთვის].

ეს ჩვენ მოგანიჭეთ [ო, სულაიმან]. ამიტომ მიეცი [უბოძე, ვისაც მოისურვებ] ან შეიკავე [არ მისცე, ვისაც მოისურვებ] ყოველგვარი ანგარიშის გარეშე.

და ჭეშმარიტად, მისთვის ჩვენს წინაშე არის სიახლოვე და მშვენიერი დაბრუნების ადგილი.

და გაიხსენე ჩვენი მორჩილი — აიუბი. აი, როცა მან შეჰღაღადა თავის უფალს: «ჭეშმარიტად, შემეხო მე სატანა ტანჯვითა და სასჯელით ».

(ალლაჰმა უთხრა): «დაარტყი ფეხი შენი [დედამიწაზე] და ამოხეთქავს შენთვის წყარო! ეს არის ცივი წყალი საბანაოდ და სასმელად [რითაც შენ განიკურნები]».

და ჩვენ ვუბოძეთ მას [აიუბს] მისი ოჯახი და იმდენივე მათი მსგავსიც მათთან ერთად, ჩვენი წყალობისგან, და როგორც შეგონება გონიერთათვის [რათა იცოდნენ, რომ მოთმინებას ბედნიერი შედეგი მოაქვს].

(და ჩვენ ვუთხარით მას): «აიღე ხელში ბალახის კონა და დაარტყი მას (შენს ცოლს), და ნუ დაარღვევ შენს მიერ დადებულ ფიცს!» ჭეშმარიტად, ჩვენ ის მომთმენად ვპოვეთ. რა შესანიშნავი მსახური იყო (აიიუბი)! ჭეშმარიტად, იგი (მუდამ) ალლაჰისკენ მომქცევი იყო!

და გაიხსენე (ო, მოციქულო) ჩვენი მორჩილნი – იბრაჰიმი, ისჰაყი და იაყუბი, (რომლებიც იყვნენ) მტკიცენი (ალლაჰის მორჩილებაში) და გამჭრიახნი.

ჭეშმარიტად, ჩვენ ავირჩიეთ ისინი, (გაგვიმყარებინა მათ გულებში) ხსოვნა სამყოფელისა (მარადისობისა).

და ჭეშმარიტად, ისინი ჩვენთან, უდავოდ, არიან რჩეულთა და საუკეთესოთა შორის.

და გაიხსენე (ო, მოციქულო) ისმაილი, და ალ-იასა‘ა, და ზულ-ქიფლი. ყველანი (ისინი) საუკეთესოთა შორის არიან.

ეს [ყურანი] არის შეგონება (შენთვის, ო მოციქულო, და შენი საზოგადოებისათვის). და ჭეშმარიტად, მათთვის, ვინც ღვთისმოშიშნი არიან, უეჭველად, იქნება მშვენიერი დაბრუნების ადგილი.

(სამოთხის) მარადიულობის ბაღები, რომელთა კარიბჭეები მათთვის გახსნილია.

იქ, მყოფნი (სამოთხის სარეცელებზე), მოითხოვენ მრავალნაირ ნაყოფებსა და სასმელს.

და მათთვის იქნებიან თავიანთი მზერების დამცავნი [ჰურიები, რომლებიც არ უყურებენ არავის, გარდა თავიანთი ქმრებისა], თანატოლნი.

ეს არის ის, რაც შეგპირდათ თქვენ ანგარიშის დღისათვის!

ჭეშმარიტად, ეს – უეჭველად ჩვენი სარჩოა, (რომელსაც) არ აქვს ამოწურვა [რომელიც არ დაიცლება]!

ეს [ყველაფერი, რაც იყო ჩამოთვლილი] — (ალლაჰის მოშიშთათვის)! ხოლო დაუმორჩილებლობაში მყოფთათვის, რა თქმა უნდა, ყველაზე საშინელი დაბრუნების ადგილია.

ჯოჯოხეთი, სადაც ისინი დაიწვებიან, და (რა) საშინელია ეს (ცეცხლის) სარეცელი!

ესაა — დაე, დააგემოვნონ იგი — ადუღებული წყალი და ჩირქი (ჯოჯოხეთის მკვიდრთა სხეულებიდან გამომავალი),

და (მათთვის იქნება) (ასევე) სხვა (სასჯელი) ამგვარისაგან და (სხვადასხვა) სახეობის.

(ჯოჯოხეთის მკვიდრნი ერთმანეთზე გაბრაზებულნი დასწყევლავენ და იტყვიან): «ეს არის ბრბო, რომელიც (თქვენთან ერთად) იყრება (ჯოჯოხეთში)». (მათ უპასუხებენ): «არ არის მათთვის კეთილი მისალმება [ეტყვიან წყევლის მიზნით], ჭეშმარიტად, ისინი დაიწვებიან ცეცხლში!»

ეტყვიან (ალლაჰის დაუმორჩილებლობაში მყოფთ) (მათი მიმდევარნი): «პირიქით, თქვენთვის ნუ იყოს კეთილი მისალმება! თქვენ დაგვიდგინეთ ეს [სიბნელეში შეყვანა], და რა საშინელია ეს სამყოფელი!»

იტყვიან (ისინი, ვინც მიჰყვებოდნენ ურჩებს): «(ო,) უფალო ჩვენო! ვინც მოგვიჩინა ეს [ცდუნება და შეცდომაში შეყვანა], გაუორმაგე მას სასჯელი ცეცხლში!»

იტყვიან (უღვთონი): «რა ხდება ჩვენს თავს? რატომ ვერ ვხედავთ ადამიანებს, რომლებსაც (მიწიერ ცხოვრებაში) ცუდებად (და უბედურებად) ვთვლიდით [იგულისხმებენ ღარიბ მორწმუნეებს].

ნუთუ დავცინოდით მათ (შეცდომით)? თუ (ისინიც ჩვენთან ერთად არიან), (მაგრამ) ჩვენი თვალები მათგან მიბრუნებულია [უბრალოდ ვერ ვხედავთ მათ]?»

ჭეშმარიტად, ეს — უეჭველად, სინამდვილეა [ეს აუცილებლად იქნება] — ჯოჯოხეთის მკვიდრთა დავობა.

უთხარი (ო, მოციქულო) (შენს ხალხს): «ჭეშმარიტად, მე მხოლოდ შემგონებელი ვარ თქვენთვის, და არ არსებობს არავითარი ღმერთი (თაყვანისცემის ღირსი), გარდა ალლაჰისა, ერთადერთისა, ყოვლისმძლევისა.

უფალი ზეცებისა და მიწის, და იმისა, რაც მათ შორისაა, დიდებულისა, მრავალმიმტევებლისა».

უთხარი (ო, მოციქულო) (შენს ხალხს): «ეს [ყურანი] — დიადი უწყებაა,

(რისგანაც) თქვენ განერიდებით.

არ მქონდა ცოდნა უმაღლესი კრების [ზეციური ანგელოზების] შესახებ — თუ როგორ დავობდნენ ისინი (ადამის შექმნასთან დაკავშირებით), (სანამ ალლაჰმა არ მაცნობა ამის შესახებ).

ჭეშმარიტად, ჩემთვის შთაგონებულია მხოლოდ ის, რომ მე (თქვენთვის) ნათელი შეგონების მომცემი ვარ».

(და მოუყევი მათ, ო, მოციქულო, ის ამბავი) როცა უთხრა შენმა უფალმა ანგელოზებს: «ჭეშმარიტად, მე შევქმნი ადამიანს თიხისგან.

ხოლო როდესაც მე მას სრულყოფილ სახეს მივცემ და ჩავბერავ მასში ჩემი სულიდან, მაშინ დაემხეთ მის წინაშე [პატივისცემის ნიშნად] მუხლმოყრილნი».

და დაემხნენ ანგელოზნი პირქვე, ყველანი ერთად.

გარდა იბლისისა — მან გამოავლინა ამპარტავნება და აღმოჩნდა ურწმუნოთა შორის (ალლაჰის დაუმორჩილებლობის გამო).

უთხრა [ალლაჰმა]: «ო, იბლის! რამ შეგიშალა ხელი, რომ დამხობილიყავი მის წინაშე, ვინც მე ჩემი ხელებით შევქმენი? ნუთუ ამპარტავნებით აივსე (ო, იბლის) (ადამის წინაშე) თუ იყავი ამაღლებულთაგანი (შენი უფლის წინაშე)?!»

თქვა [იბლისმა]: «მე უკეთესი ვარ მასზე [ადამზე]: შენ ხომ ცეცხლისგან შემქმენი, ხოლო ის - თიხისგან შექმენი».

(ალლაჰმა) უთხრა: «მაშ, გადი იქიდან! [სამოთხიდან] უეჭველად, შენ ქვებით ჩასაქოლი ხარ (წყეული ხარ).

და, ნამდვილად, შენზე იქნება ჩემი წყევლა განკითხვის დღემდე».

თქვა (იბლისმა): «ო, ჩემო უფალო! მომანიჭე გადავადება იმ დღემდე, როდესაც ისინი აღდგებიან [სასამართლო დღისათვის]!»

უთხრა (ალლაჰმა): «ჭეშმარიტად, შენ იმათგან ხარ, ვისაც გადავადება მიეცა.

იმ დღემდე, რომლის დრო (მოსვლა) ცნობილია (მხოლოდ ალლაჰისთვის)!»

(იბლისმა) თქვა: «შენს დიდებას ვფიცავ! უეჭველად, გზას ავაცდენ მათ ყველას (ადამის შთამომავლობას),

გარდა მხოლოდ შენი იმ მონებისა, რომლებიც შენ მიერ არიან რჩეულნი!»

(უზენაესმა) თქვა: «ეს არის ჭეშმარიტება (ჩემგან), და მე მხოლოდ ჭეშმარიტებას ვამბობ,

უეჭველად, მე ავავსებ ჯოჯოხეთს შენით (ო, იბლის) და იმათით, ვინც შენ გაგყვება — ყველანით!»

უთხარი (ო, მოციქულო) (ურწმუნოებს): «მე არ გთხოვთ თქვენგან ამისათვის [რომ ჭეშმარიტებას გაძლევთ] არავითარ ჯილდოს, და (თქვენ იცით, რომ) მე არ ვარ იმათგან, ვინც თავს სხვად ასაღებს».

ეს [ყურანი] — მხოლოდ შეგონებაა სამყაროებისთვის [ჯინთათვის და ადამიანთათვის].

და, უეჭველად, თქვენ (ო, მრავალღმერთიანებო) შეიტყობთ მის ამბავს [იმას, რომ ყურანი ჭეშმარიტებაა] გარკვეული დროის შემდეგ !