სურა ალ-ჰიჯრი pdf

ალიფ. ლამ. რა ეს არის წიგნის და ცხადი ყურანის აიათები.

შეიძლება ისურვონ მათ, რომელნიც ურწმუნონი გახდნენ, რომ მორჩილნი [მუსლიმები] ყოფილიყვნენ .

მიატოვე ისინი! ჭამონ და დატკბნენ და ამაო იმედმა გაიტაცოს ისინი, ხოლო მალე შეიტყობენ. [როცა ალლაჰის წინაშე წარსდგებიან]

და არ გაგვინადგურებია ჩვენ არც ერთი დასახლება, გარდა იმისა, რომ მას ჰქონდა დადგენილი ვადა [ანუ ყველას თავისი დრო ჰქონდა განსაზღვრული, თუ როდის იქნებოდა განადგურებული].

ვერც ერთი თემი ვერ გაუსწრებს საკუთარ განსაზღვრულ დროს და ვერც შეაყოვნებს მას.

და თქვეს: «ჰეი, შენ, ვისზეც იქნა გარდმოევლენილი შეხსენება, ჭეშმარიტად, შენ შეშლილი ხარ!

რატომ არ მოგვიყვან ანგელოზებს, თუ მართალთაგანი ხარ?»

ჩვენ არ გარდმოგვივლენია ანგელოზნი, თუ არა ჭეშმარიტებით, და მაშინ მათ [მექქელებს, რომლებმაც ანგელოზების გარდმოვლენა მოითხოვეს] არ მიეცემათ გადავადება [არამედ განადგურდებიან, თუ მანამდე არ ირწმუნებენ].

ჭეშმარიტად, ჩვენ [ალლაჰი] გარდმოვავლინეთ შეგონება [ყურანი] და, ჭეშმარიტად, ჩვენ ვართ მისი დამცველნი .

ჭეშმარიტად, ჩვენ შენამდეც წარვგზავნეთ წინანდელთა თემებში [ანუ შენამდეც ბევრი შუამავალი იქნა ცრუდ შერაცხული].

და არ მოსულა მათთან [წინანდელ საზოგადოებებთან] არც ერთი მოციქული, რომ ისინი [ურწმუნოები] მასზე არ დასცინოდნენ.

ასე ვაგდებთ მას [ურწმუნოებას] ბოროტმოქმედთა [მრავალღმერთიანთა] გულებში!

არ იწამებენ ისინი მას [ყურანს], მაშინ როცა უკვე განვლო მაგალითი წინანდელთა (საზოგადოებების რომელნიც ურწმუნოობის გამო გავანადგურეთ).

და თუნდაც ჩვენ გაგვეღო მათთვის [ურწმუნოებისთვის] ცის კარი და რამდენიც არ უნდა ასულიყვნენ იქ,

აუცილებლად იტყოდნენ: «ჩვენი თვალები მხოლოდ შეპყრობილია [მოჯადოებულია], და უფრო მეტიც — ჩვენ ვართ მოჯადოებული ხალხი (მუჰამმადის მიერ)!»

და უკვე მოვაწყვეთ ცაში კოშკები [თანავარსკვლავედები] და შევამკეთ ისინი (ვარსკვლავებით) მაყურებელთათვის.[რათა ვარსკვლავებით გაიკვლიონ გზა, და ღამით ცას სილამაზესაც აძლევენ]

და ჩვენ დავიცავით იგი [ცა] ყოველი ჩაქოლილი სატანისგან [რომელიც ალლაჰის წყალობას არის დაშორებული],

გარდა მხოლოდ იმისა, ვინც მოისმენს (ანგელოზთა საუბარს) ფარულად. მაგრამ (შემდეგ) მის კვალდაკვალ დაედევნება ცხადი, მოელვარე ალი [და კლავს ან წვავს სატანას].

და მიწა გავფინეთ [გავხადეთ იგი საცხოვრებლად გამოსადეგად], და დავამყარეთ მასზე მტკიცე მთები (რომლებიც ამაგრებენ მას), და აღმოვაცენეთ მასზე ყოველგვარი რამ [მცენარეები] განსაზღვრული ზომით (და წონით).

და მოვაწყეთ თქვენთვის მასზე [მიწაზე] საარსებო საშუალებები, და ასევე მათთვის [თქვენი შვილებისთვის, მონებისთვის და პირუტყვისთვის], რომლებსაც თქვენ არ აძლევთ საზრდოს (არამედ ალლაჰი უზრუნველყოფს მათ საზრდოთი).

და არ არის არც ერთი რამ, გარდა იმისა, რომ ჩვენთან არ იყოს მისი საგანძური, და ჩვენ ვაწვდით მას [იმ სიკეთეს] მხოლოდ განსაზღვრული ზომით [რამდენსაც ჩვენ მოვისურვებთ],

და წარმოვგზავნეთ ქარები განმანაყოფიერებლად, და გარდმოვავლინეთ ზეციდან წყალი და გასვით ის, თქვენ კი არ ხართ მისი შემნახველნი.

და ჭეშმარიტად, ნამდვილად ჩვენ ვაცოცხლებთ და ვაკვდინებთ, და ჩვენ ვართ მემკვიდრენი (დედამიწის და იმის, რაც მასზეა),

და ჩვენ ხომ ვიცით თქვენგან ისინი, ვინც წინასწარ წავიდა [უკვე გარდაცვლილნი], და ჩვენ ვიცით ისინი, ვინც ჩამორჩა [ვინც ცოცხალია და ვინც იცოცხლებს],

და ჭეშმარიტად, შენი უფალია ის, ვინც შეკრებს მათ [განკითხვის დღეს]. ჭეშმარიტად, ის ბრძენი, ყოვლისმცოდნეა.

და ჭეშმარიტად, ჩვენ შევქმენით ადამიანი მშრალი [ხმოვანი] თიხისგან სველი და შეცვლილი (ფერისა და სუნის მხრივ) თიხიდან,

და ჯინები შევქმენით უფრო ადრე [ადამის შექმნამდე] უკვამლო [ძალიან ცხელი] ცეცხლისგან,

და (შეახსენე მათ) (ო, მოციქულო) (ის ამბავი), როცა შენმა უფალმა უთხრა ანგელოზებს: «ჭეშმარიტად, მე შევქმნი ადამიანს მშრალი [ხმოვანი და შეცვლილი სუნის მქონე] თიხისგან».

ხოლო როდესაც მე მას სრულყოფილ გამოსახულებას მივცემ და ჩავბერავ მასში ჩემი სულიდან, მაშინ დაემხეთ მის წინაშე პირქვე [პატივისცემის ნიშნად],

და უმალ პირქვე [საჯდაზე] დაემხნენ ანგელოზები, ყველანი ერთიანად.

გარდა იბლისისა, (რომელმაც) უარი თქვა, რომ ყოფილიყო მუხლმოყრილებთან ერთად. [ეურჩა ალლაჰს]

უთხრა (ალლაჰმა): «ჰეი, იბლის! რა დაგემართა, რომ არ ხარ მუხლმოყრილებთან ერთად?»

მიუგო: «პირქვე (საჯდაზე) არ დავემხობი ადამიანისთვის, რომელიც მშრალი და შავი შეცვლილი ტალახისგან გააჩინე».

(ალლაჰმა) უთხრა: «გადი იქიდან [სამოთხიდან]! უეჭველად, შენ ხარ ქვით ჩასაქოლი [დაწყევლილი და გაგდებული]

და უეჭველად, შენზეა წყევლა განკითხვის დღემდე». [ალლაჰის წყალობას დაშორებული]

უთხრა (იბლისმა): «უფალო ჩემო! მიბოძე გადავადება იმ დღემდე, როცა ისინი [შენი მორჩილნი] აღდგებიან [განკითხვის დღეს]».

(ალლაჰმა) უთხრა: «ჭეშმარიტად, შენ ხარ მათ შორის, ვისაც გადავადება მიენიჭა

იმ დღემდე, რომლის დრო (დადგომა) ცნობილია [ალლაჰისთვის]!»

უთხრა (იბლისმა): «უფალო ჩემო! იმის გამო, რომ შენ მე გზას ამაცდინე, აუცილებლად შევულამაზებ მათ [ადამის შვილებს] მიწიერ ცოდვებს და უეჭველად, ყველა მათგანს შევაცდენ ჭეშმარიტი გზიდან,

გარდა შენი მონებისა მათგან, რჩეულთა [ვინც მხოლოდ შენ გაღიარებს ღმერთად]!»

(ალლაჰმა) ბრძანა: «ესაა ჩემამდე მომყვანი სწორი გზა

ჭეშმარიტად, შენ არანაირი ძალაუფლება არ გაგაჩნია ჩემს მონებზე, გარდა იმათი, ვინც შენ გამოგყვა გზააბნეულთაგან.

და ჭეშმარიტად, ჯოჯოხეთი ყველა მათგანის აღთქმული ადგილია».

მას [ჯოჯოხეთს] შვიდი კარიბჭე აქვს, და თითოეული კარიბჭესათვის მათგან [იბლისის მიმდევართაგან] დადგენილია გარკვეული ნაწილი (მათი საქმის შესაბამისად).

ჭეშმარიტად, ღვთისმოშიშნი იქნებიან სამოთხის ბაღებში და წყაროებთან. [ისინი ამქვეყნად ალლაჰის მორჩილნი იყვნენ]

(მათ ეთქმებათ): «შედით მასში [სამოთხეში] მშვიდობით და (სრულ) უსაფრთხოებაში!»

და ჩვენ ამოვხადეთ ყველაფერი, რაც მათ [სამოთხის მაცხოვრებელთა] გულებში იყო ბოროტებიდან [სიძულვილი]. (და ისინი ცხოვრობენ სამოთხეში) ძმებად, (მოჩუქურთმებულ) სარეცელებზე, ერთმანეთის პირისპირ (საუბრობენ).

იქ არც დაღლილობა შეეხებათ მათ და არც [არასდროს] იქნებიან იქიდან განდევნილნი.

აცნობე [ო, მოციქულო] ჩემს მსახურებს, რომ მე, ჭეშმარიტად, მიმტევებელი, შემწყალებელი ვარ.

და რომ ჩემი სასჯელი — მტანჯველი სასჯელია!

და აუწყე მათ იბრაჰიმის სტუმრების [ანგელოზების] შესახებ.

აჰა, მოვიდნენ ისინი [ანგელოზები] მასთან [იბრაჰიმთან] და თქვეს: «სალამი/მშვიდობა!» (და როცა იხილა, რომ ისინი არ ჭამდნენ შეთავაზებულ სუფრას, იბრაჰიმმა გულის სიღრმეში შიში იგრძნო მათ მიმართ და) თქვა: «ჭეშმარიტად, ჩვენ თქვენი გვეშინია!»

თქვეს: «ნუ გეშინია! (ვინაიდან ჩვენ ვართ ანგელოზები, რომლებიც ალლაჰმა გაგვაგზავნა). ჭეშმარიტად, ჩვენ გახარებთ (ახალ ამბავს) მცოდნე ჭაბუკზე [იმით, რომ შენი ცოლი სარა შეგიძენს ძეს — ისჰაყს, რომელიც მცოდნე იქნება ალლაჰისა და მისი შარიათის შესახებ]».

თქვა (იბრაჰიმმა): «ნუთუ მახარებთ მაშინ, როცა სიბერე შემეხო? მაშ, რაღას მახარებთ?»

თქვეს (ანგელოზებმა): «ჩვენ გახარებთ ჭეშმარიტებით, მაშ, ნუ იქნები სასოწარკვეთილთაგან (იმაში, რომ შენ შეგეძინება შვილი)!»

(იბრაჰიმმა) თქვა: «და ვინ კარგავს იმედს თავისი უფლის წყალობისგან, გარდა (მხოლოდ) გზააბნეულთა?»

(იბრაჰიმმა) უთხრა: «რაშია თქვენი საქმე [მოგზაურობის მიზანი] ო, მოგზავნილნო?»

თქვეს [ანგელოზებმა]: «ჭეშმარიტად, ჩვენ წარგზავნილნი ვართ ბოროტმოქმედ [ცოდვილ] ხალხთან [ლუტის ხალხთან, რომლებმაც უარყვეს ალლაჰის კანონი],

გარდა ლუტის ოჯახისა - უეჭველად, ჩვენ მათ ყველას გადავარჩენთ,

გარდა მისი ცოლისა, (ვის შესახებაც) ჩვენ განვაწესეთ, რომ იგი უეჭველად აღმოჩნდება (რიცხვში) დარჩენილთა [დაღუპულთა] (იმიტომ, რომ იგი კმაყოფილი იყო იმ საძაგელი საქმეებით, რასაც მისი ხალხი სჩადიოდა, და მათ ამაში ეხმარებოდა)».

ხოლო როცა ლუტის ოჯახთან მივიდნენ გზავნილები [ანგელოზები],

(მან) უთხრა: «უეჭველად, თქვენ უცნობი ხალხი ხართ».

თქვეს: «პირიქით, ჩვენ მოვედით შენთან იმით [სასჯელით], რის მიმართაც ისინი [შენი ხალხი] ეჭვობდნენ.

და მოგიტანეთ შენ ჭეშმარიტება და, ჭეშმარიტად, ჩვენ მართალნი ვართ.

გაუდექი გზას შენს ოჯახთან ერთად ღამის ნაწილის (გასვლის) შემდეგ და (შენ) (თვითონ) იარე მათ უკან. და თქვენგან არავინ მოიხედოს უკან. და წადით (იმ ადგილას), სადაც თქვენთვის არის ნაბრძანები (ალლაჰის მიერ) (იმისათვის, რომ მიაღწიოთ უსაფრთხო ადგილს)».

და შევატყობინეთ ჩვენ მას [მოციქულ ლუტს] ეს საქმე, რომ დილით ისინი სრულიად გაწყვეტილნი იქნებიან.

და მოვიდნენ ქალაქის მკვიდრნი (წინასწარმეტყველ ლუტთან), სიხარულით (როდესაც გაიგეს, რომ მის სახლში გაჩერდნენ მოგზაურები).

მან თქვა: «ესენი ჩემი სტუმრები არიან, და ნუ შემარცხვენთ,

და გეშინოდეთ ალლაჰისა და ნუ დამამცირებთ [თქვენი უზნეო საქმით]».

თქვეს: «ნუთუ ჩვენ არ აგიკრძალეთ შენ (სტუმრად მიგეღო) ადამიანები?»

(ლუტმა) უთხრა: «აჰა, ესენი – ჩემი ქალიშვილები (დაქორწინდით მათზე), თუ უკვე თქვენ სჩადიხართ (ამას)»

(მე, ალლაჰი) ვფიცავ შენს სიცოცხლეს (ო, მუჰამმად)! ჭეშმარიტად, ისინი [ლუტის ხალხი] უეჭველად, ბრმად დაეხეტებიან თავიანთი თრობაში [გზააბნეულობაში].

და საშინელმა ხმამ შეიპყრო ისინი [ლუტის ხალხი] მზის ამოსვლისას.

და ჩვენ მისი ზედა ქვედად ვაქციეთ და დავამხეთ მათზე ქვები გამომწვარი თიხისგან.

ჭეშმარიტად, ამაში თვალსაჩინო სასწაულებია გამჭრიახთათვის.

და, ჭეშმარიტად, იგი [სოფელი, სადაც ცხოვრობდა წინასწარმეტყველი ლუტი] (მდებარეობს) სწორ გზაზე (რომლითაც დადიან მგზავრები ჰიჯაზიდან შამში)!

ჭეშმარიტად, ამაში თვალსაჩინო სასწაულია მორწმუნეთათვის.

და, ჭეშმარიტად, ალ-აიქათის მაცხოვრებელნი [წინასწარმეტყველ შუა'იბის ხალხი] იყვნენ უსამართლონი,

და ჩვენ სამაგიერო მივუზღეთ მათ [დავსაჯეთ] და ორივე ისინი [ლუტის სოფელი და შუა'იბის სოფელი] უეჭველად (მდებარეობენ) აშკარა გზაზე (რომლითაც დადიან მოგზაურები და შეუძლიათ იხილონ, რაც მათგან დარჩა).

და უკვე ალ-ჰიჯრის მაცხოვრებლებმა [სამუდელებმა] უარყვეს მათთან გამოგზავნილნი [წინასწარმეტყველი სალიჰი],

და მოვუვლინეთ ჩვენ მათ [სამუდელებს] ჩვენი ნიშნები, ხოლო ისინი [ამ ნიშნებისგან] ზურგს აქცევდნენ.

და ისინი [სამუდელები] მთებში გამოკვეთდნენ სახლებს (და ცხოვრობდნენ მათში) უსაფრთხოდ.

და მიეწიათ მათ [ურწმუნო სამუდელებს] (მომაკვდინებელი) ხმაური განთიადზე.

და ვერ იხსნა ისინი (ალლაჰის სასჯელისგან) მათმა მონახვეჭმა [მათმა ქონებამ და ციხესიმაგრეებმა მთებში],

და ჩვენ არ შევქმენით ცანი და მიწა და ის, რაც მათ შორისაა, გარდა ჭეშმარიტებით [ზუსტ და სრულყოფილ სახედ, თავისი სიბრძნით, განსაზღვრული მიზნისთვის], და ჭეშმარიტად, საათი უეჭველად მოვა [სასამართლოს დღე], (და მაშინ ისინი, ვინც არ ირწმუნეს ალლაჰის სიტყვა და არ აღიარეს მისი მოციქული, მიიღებენ სრულ სასჯელს). (ამიტომ) აპატიე (ო, მოციქულო) მათ (მრავალღმერთიანთ) ლამაზი პატიებით. [ნუ ისურვებ ურწმუნოთათვის სასჯელის დაჩქარებას ].

ჭეშმარიტად, შენი ღმერთი – იგია ყოვლისგამჩენი, ყოვლისმცოდნე.

და აჰა, ჩვენ უკვე გიბოძეთ შენ (ო, მოციქულო) შვიდი (ხშირად) განმეორებადი (აიათი) [სურა «ალ-ფათიჰა»] და დიდებული ყურანი.

და ნუ მიაპყრობ შენს თვალებს იმაზე, რაც ჩვენ მივანიჭეთ ზოგიერთ მათგანს [მრავალღმერთიანებს] და ნუ დამწუხრდები მათზე [იმით, რომ ისინი ურწმუნონი არიან] და დახარე შენი ფრთა [იყავი თავმდაბალი] მორწმუნეთა წინაშე.

და უთხარი: «ჭეშმარიტად, მე ცხადი გამაფრთხილებელი [შემგონებელი] ვარ [ცხადი სასჯელისგან]».

[გაფრთხილებთ ისეთი სასჯელისგან] როგორიც გარდმოვავლინეთ გამყოფებზე [იუდეველებსა და ქრისტიანებს და სხვებზე, რომლებმაც ალლაჰის წიგნები ზოგი ირწმუნეს და ზოგი უარყვეს],

რომელთაც ყურანი ნაწილებად გახადეს [ირწმუნეს ზოგიერთი ნაწილი, რომელიც შეესაბამებოდა მათ წიგნებს, ხოლო დანარჩენი ნაწილი უარყვეს. ხან ამბობდნენ ურწმუნო მექქელები ყურანზე: ჯადოაო, ან მკითხაობააო, ან პოეზიააო].

შენს ღმერთს ვფიცავ, უთუოდ მოვკითხავთ მათ ყველას.

იმის შესახებ, რასაც ისინი სჩადიოდნენ [ამქვეყნად ურწმონოობასა და ცოდვებს].

მაშ, გამოაქვეყნე ის, რაც გებრძანა და განერიდე მრავალღმერთიანთ [ნუ მიაქცევ ყურადღებას მათ სიტყვებს]!

ჭეშმარიტად, ჩვენ დაგიხსენით შენ (ო, მოციქულო) დამცინველთაგან (ყურაიშელებისგან).

რომლებიც ქმნიან (თავისთვის) (ალლაჰთან ერთად) სხვა ღმერთს, და მალე ისინი შეიტყობენ (თავიანთი საქმის შედეგს).

და ჭეშმარიტად ვიცით, რომ გული გეკუმშება იმის გამო, რასაც ისინი ამბობენ. [მათი მხრიდან ურწმუნოობა, და სიტყვიერი შეურაცხყოფა]

მაშ, განადიდე შენი ღმერთი და იყავი პირქვე [საჯდაზე] დამხობილთა შორის. [რათა ჰპოვო სულიერი სიმშვიდე]

და თაყვანი ეცი შენს უფალს (მთელი სიცოცხლის განმავლობაში), სანამ არ მოგივა უეჭველი [სიკვდილი]!