Surat Al-Fatihah — Ayat 5

1. Tembung-tembung sing perlu dijlentrehake:

• إِيَّاكَ (iyyāka): mung marang Panjenengan (Allah), iki minangka tembung sing ngandhut teges mligi lan mbatesi, yaiku ora ana liya kajaba Allah.
• نَعْبُدُ (na'budu): kita nyembah, yaiku ngabdi kanthi sakabehe marang Allah, kalebu shalat, doa, nyembelih, lan liya-liyane.
• نَسْتَعِينُ (nasta'īnu): kita nyuwun pitulungan, yaiku nyuwun kekuwatan lan pertolongan marang Allah ing sakabehe urusan.

1. Tafsir ayat:

Ayat iki minangka inti saka hubungan antara manungsa lan Allah. Ing kene kita ngakoni kanthi terang yen mung Allah sing pantes disembah, ora ana sekutu tumrap Panjenengané. Kabeh jinis ibadah, apa wae wujude, mung kudu diarahake marang Allah. Ora kena nyembah marang liyan, ora kena nyuwun pitulungan marang sing ora kuwasa, amarga mung Allah sing Maha Kuwasa lan Maha Mulya.

Kita uga nyuwun pitulungan mung marang Allah ing sakabehe perkara, cilik utawa gedhe. Awit ora ana siji wae sing bisa menehi pitulungan tanpa idin saka Allah. Kanthi ngucapake ayat iki, kita ngresiki ati saka rasa gumantung marang liyan, saka penyakit riya, sombong, lan ujub. Ati dadi tentrem amarga mung nyender marang Allah.

1. Faedah sing bisa dijupuk:

• Ayat iki mulangake yen ibadah kudu murni kanggo Allah, ora dicampur karo liyan.
• Ngelengake yen kabeh pitulungan lan kekuwatan iku saka Allah, mula ora perlu wedi utawa gumantung marang manungsa.
• Nambani ati saka rasa sombong lan riya, amarga kabeh mung kanggo Allah.
• Nggawe urip luwih tenang lan ikhlas, amarga ngerti yen Allah tansah ana lan ngrungokake.
• Dadi dalan kanggo nyedhaki Allah lan nambah katresnan marang agama Islam lan Al-Qur'an.