Surat Al-Fatihah — Ayat 6

1. Tetembungan kang perlu dijlentrehake:

• اهْدِنَا (ihdina): paringana pituduh lan tuntunan marang awake dhewe.
• الصِّرَاطَ (ash-shiratha): dalan.
• الْمُسْتَقِيمَ (al-mustaqim): dalan kang lurus, ora ana bengkongé.

1. Tafsir ayat:

Ayat iki minangka panyuwunan marang Allah supaya paring pituduh lan tuntunan menyang dalan kang lurus. Dalan kang lurus iku dalan kang cetha, ora ana bengkong lan ora ana panyimpangané, yaiku agama Islam kang digawa dening Nabi Muhammad shallallahu 'alaihi wa sallam. Awit saka iku, awake dhewe minangka wong mukmin tansah nyuwun supaya Allah njaga awake dhewe ing dalan iki, nguwatake iman, lan nambah pituduh saben dina. Sanajan wis ana ing dalan kang bener, awake dhewe isih tetep kudu nyuwun supaya ora kesasar lan tansah kenceng ing dalan mau nganti ketemu karo Allah. Dalan iki uga bisa ateges Al-Qur'an minangka pituduh urip, lan Islam minangka dalan kang bisa nggawa manungsa marang ridhane Allah lan swarga-Né.

1. Faedah kang bisa dijupuk:

• Nuduhake yen saben wong mukmin iku kudu tansah nyuwun pituduh marang Allah, ora gumantung marang kekuwatane dhewe.
• Ngelingake yen dalan kang bener iku mung siji, yaiku Islam kang wis cetha lan gampang dimangerteni.
• Nuwohake rasa andhap asor, amarga sanajan wis ngerti agama, awake dhewe isih butuh pitulungané Allah supaya tetep kenceng ing dalan kang bener.
• Nggawe ati dadi tentrem amarga ngerti yen Allah tansah paring pituduh marang wong kang nyuwun kanthi tenanan.
• Mbuktekake yen Islam iku agama kang gampang lan cetha, mula sapa wae kang gelem ngetutake bakal tinemu rasa seneng ing donya lan akherat.