سورت يونس — آیت 11

د کلمو معناګانې:

• الشر: بدي، ضرر، هغه څه چې انسان يې د غضب په وخت کې پر ځان، اولاد او مال باندې دعا کوي.
• استعجالهم بالخير: لکه څنګه چې دوی د ښه څيز د ترلاسه کولو لپاره بيړه کوي.
• لَقُضِيَ إِلَيْهِمْ أَجَلُهُمْ: هغوی به هلاک شوي وای، يعنې د دوی مرګ به راغلی وای.
• طغيانهم: سرکشي او له حد څخه تجاوز کول.
• يعمهون: په حيرت او سرګردۍ کې سرګردانه ګرځي، نه پوهېږي چې څه کوي.

تفسير آيت:

که الله تعالی د خلکو د شر دعاګانې په هماغه چټکتيا قبلولای لکه څنګه چې د خير دعاګانې قبلوي، نو ټول خلک به هلاک شوي وای. ځکه چې انسان کله په غضب او قهر شي، نو پر خپل ځان، اولاد او مال باندې د بدۍ دعا کوي، که دا دعا قبل شي، نو د هغوی ژوند به تباه شي. خو الله تعالی په خپل رحمت سره دا دعاګانې نه قبلوي، بلکې انسانانو ته مهلت ورکوي.

بيا الله تعالی فرمايي چې هغه کسان چې زموږ د لقاء (د قيامت د ورځې د ملاقات) هيله نه لري، يعنې هغه څوک چې له آخرت څخه نه وېريږي او نه د ثواب هيله لري، نو موږ هغوی په خپل سرکشۍ او طغيان کې پرېږدو، چې په حيرت او سرګردۍ کې ګرځي. دا د الله تعالی له خوا د هغوی لپاره يو ډول استدراج (نرمه سزا) ده، چې په دې توګه هغوی ته مهلت ورکول کېږي، خو په حقيقت کې د دوی د هلاکت سبب ګرځي.

فايدې:

1. د الله تعالی رحمت: دا آيت مونږ ته د الله تعالی د لوی رحمت يادونه کوي، چې که هغه د خلکو د شر دعاګانې قبلولای، نو ټول به هلاک شوي وای. نو مونږ بايد د الله له رحمت څخه نااميده نه شو.
2. د غضب پر مهال د دعا څخه ډډه: مونږ بايد په غضب کې له داسې دعاګانو څخه ډډه وکړو چې پر ځان يا نورو باندې بدي وغواړو، ځکه چې دا دعاګانې کله کله قبلېږي.
3. د آخرت هيله: هغه څوک چې د آخرت هيله نه لري، دوی په خپل طغيان کې ډوب پاتې کېږي. نو مونږ بايد تل د آخرت يادونه وکړو او د الله د لقاء هيله ولرو.
4. د الله حکمت: الله تعالی په خپل حکمت سره هر څه کوي، که څه هم مونږ يې په حکمت نه پوهېږو، خو بايد پر هغه باور ولرو چې هر څه يې په خپل وخت او په خپل حکمت سره کوي.