سورت يونس — آیت 32

د کلمو معناګانې:

• الحق: هغه ثابت او قايم ذات چې هيڅ شک او ترديد پکې نشته، او عبادت يې پر ذات باندې خپل حق دی.
• الضلال: له سمې لارې او حق څخه بېلېدل او په باطل کې ښکېلېدل.
• فأنى تصرفون: تاسو له حق څخه باطل ته څنګه اړول کېږئ؟ يعنې ستاسو عقلونه څنګه له دې څرګند حق څخه اوړي؟

تفسير:

اى خلقو! هغه ذات چې دا ټول کارونه کوي (لکه اسمانونه او ځمکه پيدا کول، لمر او سپوږمۍ جوړول، او روزي ورکول) همغه الله دی، ستاسو رب، چې حق دی او په حقيقت کې د عبادت وړ همغه دی، نه هغه معبودان چې تاسو يې له هغه پرته عبادت کوئ. کله چې حق څرګند او روښانه شو، نو له حق څخه پرته بله لار نشته مګر ضلالت او بېلارې توب. د حق او باطل ترمنځ هېڅ منځنۍ لار نشته؛ يا انسان پر حق دی او يا په ضلالت کې دی. نو تاسو له دې څرګند حق څخه د باطل لوري ته څنګه اړول کېږئ؟ آيا ستاسو عقلونه دومره کمزوري دي چې د دې روښانتيا سره سره بيا هم له حق څخه اوړئ؟

فايدې:

1. په دې آيت کې د توحيد تر ټولو قوي دليل بيان شوی، چې د نړۍ نظم او د مخلوقاتو تدبير د يو حکيم او قادر ذات وجود ته اشاره کوي، او دا ذات يوازې الله دی.
2. د حق او باطل ترمنځ هيڅ منځنی حالت نشته؛ هر څوک چې له حق څخه واوړي، په ضلالت کې دی. دا خبره مونږ ته د دين په معاملو کې د روښانتيا او قاطعيت درس راکوي.
3. آيت مونږ ته د عقل د استعمال او د حق د پېژندلو ترغيب راکوي، ځکه چې الله تعالی پر انسان باندې عقل ورکړی دی تر څو د حق او باطل ترمنځ توپير وکړي او د حق په لور يې رهبري وکړي.
4. دا آيت د الله تعالی پر فضل او رحمت دلالت کوي، چې خپلو بندګانو ته يې حق څرګند کړی او د ضلالت له لارې يې خبرداری ورکړی دی، تر څو دوی د هلاکت له کندې څخه وژغورل شي.