سوره یونس — آیه 32

معانی کلمات:

• فَذَٰلِكُمُ: پس آن (خدایی که این همه نعمتها و نشانهها را آفریده) شما را راهنمایی میکند.
• الْحَقُّ: ثابت و راستین، آنکه وجود و الوهیتش حقیقت دارد.
• الضَّلَالُ: گمراهی و بیراهه رفتن از حق.
• فَأَنَّىٰ: پس چگونه و از کجا.

تفسیر آیه:

پس آن خدایی که این همه آیات و نشانههای روشن را در آفرینش آسمانها و زمین، شب و روز، و روزی دادن به بندگان پدید آورده، اوست الله، پروردگار شما که حق است و هیچ شکی در ربوبیت و الوهیت او نیست. اوست که سزاوار عبادت است و بس، و هیچ معبودی جز او حق نیست.

پس از روشن شدن حق، چه چیزی جز گمراهی و باطل باقی میماند؟ هیچ واسطهای میان حق و باطل نیست؛ هر آنچه غیر از حق باشد، باطل و گمراهی است. پس چگونه شما را از عبادت او به سوی عبادت غیر او منحرف میکنند و چگونه از این حقیقت آشکار رویگردان میشوید؟ عقلهای شما کجا رفته است که این حق واضح را رها کرده و به دنبال باطل میروید؟

فواید و پیامهای آیه:

• شناخت خداوند از طریق تدبر در آفرینش و نشانههای او، انسان را به ایمان و عبادت خالصانه میرساند.
• راه حق تنها یک راه است و هر راه دیگری جز گمراهی نیست؛ پس باید در انتخاب مسیر زندگی دقت کامل داشت.
• این آیه هشداری است برای کسانی که با وجود دلایل روشن، از حق رویگردان میشوند و به دنبال باطل میروند.
• محبت به خداوند و چسبیدن به حق، انسان را از سرگردانی و ضلالت نجات میدهد و آرامش حقیقی را به او هدیه میکند.