Сураи Йунус — Оят 32

1. Маънои калимаҳо:

• فَذَٰلِكُمُ: Пас он касе, яъне он Зоте, ки ин ҳама корҳоро анҷом медиҳад.
• الْحَقُّ: Ҳақ, рост, собит ва бешубҳа.
• الضَّلَالُ: Гумроҳӣ, роҳ гум кардан, аз роҳи рост дур шудан.
• فَأَنَّىٰ تُصْرَفُونَ: Пас чӣ гуна шумо гардонида мешавед? Яъне чӣ тавр шумо аз ҳақ ба ботил рӯй мегардонед?

1. Тафсири оят:

Пас он Зоте, ки ин ҳама корҳоро меанҷомад — офариниш, рӯзӣ додан, зинда кардан ва мирондан — ҳамон Аллоҳ Парвардигори шумост, ки Ҳақиқати собит ва бешубҳа аст. Ӯст танҳо сазовори ибодат, ва шарике надорад. Пас аз ҳақ чи чизе ҷуз гумроҳӣ боқӣ мемонад? Баъд аз шинохтани Ҳақ, танҳо дур шудан аз он ва гум шудан дар роҳ аст. Пас чӣ гуна шумо аз ибодати Ӯ рӯй гардонида мешавед ва ба сӯи дигарон меравед? Чӣ тавр ақлҳои шумо аз ин ҳақи ошкор дур мешаванд? Ҳеҷ миёнаравӣ байни ҳақ ва гумроҳӣ нест; ё роҳи рост аст ё гумроҳӣ.

1. Фоидаҳои ин оят:

• Ин оят нишон медиҳад, ки Аллоҳ танҳо Парвардигори ҳақиқӣ ва сазовори ибодат аст, ва ин ҳақиқатест, ки ҳеҷ шубҳае дар он нест.
• Оят моро водор мекунад, ки дар бораи роҳи худ андеша кунем: оё мо дар роҳи ҳақ ҳастем ё дар гумроҳӣ? Зеро байни ҳақ ва гумроҳӣ ҳеҷ чизе нест.
• Ин оят ба мо меомӯзад, ки пас аз шинохтани Ҳақ, яъне Аллоҳ ва дастуроти Ӯ, дигар ҳеҷ баҳонае қобил қабул нест, ва бояд бо тамоми вуҷуд ба сӯи Ӯ рӯй орем.
• Оят моро ташвиқ мекунад, ки аз ғафлат бедор шавем ва ақли худро ба кор гирем, то аз роҳи рост дур нашавем.
• Ин оят муҳаббати моро ба Ислом ва Қуръон зиёд мекунад, зеро Қуръон роҳи равшан ва ҳақиқиро нишон медиҳад ва моро аз гумроҳӣ наҷот медиҳад.