Йунус сүрәсе — Аять 39

Сүзләрнең мәгънәләре:

• لَمْ يُحِيطُوا بِعِلْمِهِ — алар аның белемен тулысынча эченә алмадылар, ягъни аның хакыйкатен аңлап бетермәделәр.
• تَأْوِيلُهُ — аның (вәгъдә ителгән нәрсәнең) хакыйкате, ягъни аларга вәгъдә ителгән ґәзабның килүе яки ахыргы нәтиҗәсе.
• عَاقِبَةُ الظَّالِمِينَ — залимнәрнең (ялганчыларның) ахыргы хәле, һәлакәте.

Аять тәфсире:

Алар Коръәнне ишетү белән үк, аның аятьләре турында уйлап-фикерләп тормыйча, аны ялганга санауга ашыктылар. Алар аның эчендәге гыйлемне — терелеү, җәза, җәннәт һәм җәһәннәм кебек хакыйкатьләрне тулысынча аңлап бетермәделәр, әмма шулай да инкяр иттеләр. Аларга әле китапта вәгъдә ителгән нәрсәнең хакыйкате дә килмәгән иде — ягъни ґәзабның төшүе әле булмаган, ләкин ул якынлашкан иде. Менә шулай ук элеккеге өммәтләр дә үз пәйгамбәрләрен ялганга санадылар, һәм аларга вәгъдә ителгән ґәзаб иңде. Әй, пәйгамбәр! Кара син, залимнәрнең ахыры ничек булды — Аллаһ аларның кайберләрен җиргә йоттырды, кайберләрен суга батырды, ә кайберләрен башка төрле ґәзаб белән һәлак итте. Бу — аларның Коръәнне инкяр итүләренең нәтиҗәсе иде.

Аятьтән алынган файдалар:

• Коръәнне яки аның берәр хөкемен аңлап бетермичә, ашыгып инкяр итү — зур хата һәм залимлек. Кеше башта өйрәнергә, аңларга тиеш, аннары гына хөкем чыгарырга.
• Аллаһның вәгъдәләре һәм кисәтүләре, әгәр кичектерелсә дә, һичшиксез үтәләчәк. Бу мөэминнәргә сабырлык һәм ышаныч бирә.
• Тарихтагы һәлакәтләр — Аллаһның кодрәтенә һәм ґәзабының чынлыгына ачык дәлил. Моны уйлап карау кешенең иманын ныгыта.
• Коръән белән дус булырга, аны тирәнтен өйрәнергә һәм аның хакыйкатьләрен кабул итәргә ашыгырга кирәк, ә инкяр итүдә ашыгу — һәлакәткә илтә торган юл.